Thursday, August 17, 2017

අපේ පොලෝසිය


මේ කතාවත් තඩියගෙ ඉස්කෝලෙ යන කාලෙ සිද්ද වුන සීන් එකක් තඩිය කොහොමත් ඒ දවස්වල බීමට රුසියා, දැන් කියලත් වෙනසක් නෑ බොන්ඩ සෙට් වෙනවනන් කොහෙත් අවුලක් නෑ.
මීගමුවෙ ඉඳන් ඳඩුගම පාලම ලඟට එනකොට දකුනු අත පැත්තට තියනව පල්ලෙහාට පාරක් ඔන්න ඔය පාරෙ ඉස්සරහට යනකොට හම්බෙනව පරන පාලමක් දැන් නම් තියනවද දන්නෙත් නෑ.. ඔය හරියෙ තමයි සීන් එක වුනේ ඉස්සර අධිවෙගී මාර්ගය හදනකොට උසට උසේ වැලි කදු ගොඩ ගහල තිබුන මේ හරියෙ. කථා නායකයා තඩිය සහ උගේ යාලුවා සහ උගෙත් යාලුවෝ.

වෙනද වගේම එදත් පන්ති කට් කරල ඳඩුගම යන්ඩ පිටත් වුනා එදා මගෙ යාලුව මීගමු ඇවිත් තිබුනා. අපි උදේ පාන්දරම බොමු කියල කතා වුනා. යාලුව පොරගෙ තව යාලුවො කට්ටියකටත් එන්ඩ කියල කෝල් කරා. මම ආවෙ සුපර් කබ් 90 යක. ඕක පදින්ඩ ලයිසොන් නෑ. කොහොම හරි හොඳ ළමයි වගේ දඩුගම පාලම ගාවට ආව කියමුකො.ඔන්න ඉතින් ඔතන්ට වෙලා ඉන්නව අනිත් උන් ටිකත් එනකන්.
කට්ටිය ඔක්කොමල්ලම පන්ති කට් කොරල තමයි එන්නෙ.

ඉස්සර ඉතින් කට්ටිය සෙට් වෙන්ඩ ගියාම එක එකාගෙ අදහස් අහනවනෙ සෙට් වෙන්ඩ හොඳ තැනක් හොයා ගන්ඩ, අන්තිමට යෝජනා වුනේ මම කියපු අර පොට් එක. කට්ටියම දැන් ඔය  පාරෙ යනව කොල්ලො 5ස් 6ය දෙනෙක් යනකොට කියන්ඩ ඕන නැහැනෙ කටවල් වල සද්දෙ. කුනුහබ්බ ලාවට මතුරන ගමන් කට්ටිය අර කියපු දෙවෙනි පාලම ලඟට ආව. ඔතන්ට එන්ඩ අඩුම තරමෙ මීටර හත් අටසීයකට වඩා තියනව. ඔය ලඟපාත පොඩියට කැලේ වැවුන තැන් කීපයක් තියනව අපි එක කැලයක් ඇතුලට සෙට් වෙලා බිම එහෙම හරි ගස්සල ඉඳගෙන කලෙක්ශන් දාන්ඩ පටන් ගත්තා.

 පන්ති යන්ඩ දීපු ස්ල්ලි වලින් තමයි ගේම ගහන්නෙ. කොහොම හරි බෝතල් 2කයි බයිටුයි ගෙනාව කැලේ අස්සටම ගහල බයිසිකල් නැවැත්තුවා. එතකොට එකෙක් කියාපි මෙතන ගොම වගයක් තියනව වෙන තැනකට යමු කියල අපිත් අරුගෙ අම්ම මුත්ත මතක් කොර කොර වෙන පඳුරක් අස්සට ගියා පාටිය නැගල යනව සින්දු කෑලි එක දෙක කියනව සමහරු හඳට යනව ඔහොම ආතල් එකේ ඉන්න කොට තඩියගෙ යාලුව කියනව
''අඩෝ පොලිස් බයික් එකක සද්දෙ ඇහෙනව බන්"

"පලයන් බන් යන්ඩ ඔය කැ*යො කොහෙද බන් මෙහෙ"

හඳට ගිය එකා

"කැ* වැඩ කරන්ඩ එපා යකූ ආතල් කඩන්නෙ"

දැන් නම් තඩියටත් ටිකක් සද්දෙ ඇහෙනවා

"ඒයි හු*තෝ කෑගහන්ඩ එපා පොඩ්ඩක් හිටහන්"

තවත් පදම් වුන එකෙක්

"හිටපන් මම බලන්ඩ"

"දුවපන් යකෝ පොලීසියෙන් එනවා පලයව්"

බරාස්ස්ස්ස් ගාල ජීඑන් 125 එකක් නැවැත්තුව.. ටී56 එකක් ගත්තු පොලිස් කාරයෙක් අපි උන්නු පදුරට පැන්න

"දුවන්ඩ එපා එකෙක් වත්" කියන කොටම සමහර උන් පදුරෙන් පැනල දිවුවා...

"දිවුවොත් වෙඩි තියනව හුත්**ගෙ පුතාල ඔක්කොටම නැවතියන් පර බල්ලො"
ඒ සද්දෙට දුවපු උන් නැවතුනා

"වරෙවි මෙහාට ඔක්කොමල"
"තොපි කොහෙ උන් ද? තොපෙ ගෙවල් කොහෙද?"

"සර් මම දඩුගම එහාපාරෙ අඹගහ මුල්ල පාරෙ"

"තමුසෙ කොහෙද?"

"මීගමුවෙ සර්"

ඔහොම අනිත් කට්ටියගෙනුත් විස්තර ඇහුවා

"මොනාද තොපි මෙතන කරන්නෙ?"

"සර් පොඩි පාටියක් දැම්ම"

"තමුසෙගෙ වයස කීයද 18 පැනල ද?"

"නෑ සර් තවම ඉස්කොලෙ යනව"

"තොපි තවම ඉස්කොලෙ යන උන් ද?"

"මොනාද බොන්නෙ?

"සර් වයිට් රම් බෝතලයක්

(දුවන්ඩ සෙට් වෙන කොටම එකෙක් අනිත් බෝතලේ විසික් කරා)

"දානව ඕක අර බයිසිකලේට, මොනාද කන්ඩ තියෙන්නෙ

"රයිස් එකයි කොත්තුවයි සර්

"දානව ඕකත් ඒකටම

"ගන්නව තමුසෙලගෙ අයිඩෙන්ටි

ඔක්කොමල්ලගෙම අයිඩෙන්ටි එකතු කරගෙන ඉවර වෙද්දි අපේ එක එකා වැඩේ ශේප් කර ගන්ඩ කුරු කුරු ගාන්ඩ පටන් ගත්තා

"හරි උබලව යවනව, පොලීසියට ඇවිත් මේව අරන් පලයල්ල දැන් පෝලිමට වරෙල්ල එකෙක් කෑගහුවොත් ඔක්කොමල්ලවම දානව කූඩුවට පාරට ඇවිල්ල බස් එකෙ පොලීසියට වරෙල්ල.'

ඔහොම කියල පොලිස් කාරය ගියා

කොහොම හරි පොලීසියට අපේ බයිසිකල් අහු වුන් නෑ. කට්ටියම දැන් මොකෝ කරන්නෙ කියල කොහොම හරි බයිසිකල් වලම පාරට ආව බැරි වෙලාවත් පොලිස්කාරයො 2න මග ඉන්නවද දන්නෑ කියල.  බයිසිකල් මග ගෙදරකට දාල කට්ටියම බස් එකේ පොලීසියට ගියා. පැයක් විතර එතන්ට වෙලා රස්තියාදු වුනා ඊට පස්සෙ පොලෝසියෙ ඔ අයි සී මහත්තය ආව

" මොකද මේ කොල්ලො ටිකක් එලියෙ ඉන්නෙ"

"සර් 119  කෝල් එකක් ආව අර ඊයෙ මිනියක් එල්ලලා තිබුන පාලම පැත්තට කවුද කොල්ලො වගයක් යනව අදත් රන්ඩුවක් ද දන් නෑ කියල බලපුවම මුන් ටික එතන බොනවා."

කට්ටියව ලොක්ක ගාවට අඩගැහුව එක එකාගෙන් විස්තර අහල අනාගතේ කවුරු වෙන්ඩද බලාපොරොත්තුව කියල අහපුවම ඔක්කොමල්ලම පොලීසියටයි ආර්මි එකටයි යන්ඩ තමයි කියල කියුව ලොක්ක තඩියගෙ පැත්තට හැරිල තමුසෙත් පොලීසියට එනවද කියල හිනාවෙවී ඇහුව මම ගත් කටටම

"නෑ සර් මම දෙශපාලුවෙක් වෙනව" කියුව
කට්ටියටම හිනා...

හ්ම් හ්ම් හ්ම් තමුසෙල දැන් බීලත්නෙ ඉන්නෙ නිකන් යවන්ඩත් බෑ පොඩි උදව්වක් කරනවලකො එහෙනම්

අපෙ හිටපු බක පන්ඩිතයෙක් "කියන්ඩ සර් අපි ඕන එකක් කරල දෙන්නම්"

හා පී සී අර ජීප් එක තල්ලුවක් දාල බලනවකො මේ කට්ටිය ලව්වා

"එහෙනම් කට්ටියම හෙල්ප් එකක් දෙන්ඩකො"

                                                    මේ ජාතියෙ එකක් තමයි තල්ලු කරේ



ඔන්න අපිත් ඉතින් අපෝ ඕක මොකක්ද කියල ආව
පරන ජීප් කට්ටක් තියනවා කට්ටිය පටන් ගත්තා පොලීසියෙ ඉස්සරහ ඉඳන් පස්සට අපහු පස්සෙ ඉඳන් ඉස්සරහට කට්ටිය වෙරි හිදෙනකන් ඕ අයි සී ගෙ අම්මල තාත්තලගෙ ඉඳන් හත්මුතු පරම් පරාවම මතක් කර කර තල්ලු කරා අන්තිමට කට්ටියට බලු හැති.... අන්තිම වෙනකොට පී සී ගියර් එකට ගහන්නෙත් නෑ  අපිත් ඇවිදින ගානට ඕක තල්ලු කරගෙන යනව ඔහොම පැයකටත් වැඩිය අපිව මැඩෙව්වා
අන්තිමට පොරටම ඇතිවෙලා තිබුන තැනටම ඕක දාල අපිට අයිඩෙන්ටි ටිකත් දීල යන්ඩ කියුව..





"යකෝ මුන් අපේ බෝතලෙයි බයිටුයි ගත්තටත් මදිව අපිව මැරෙව්වනෙ යකෝ අර අපිව අල්ලන්ඩ ආපු ප*ය අතන්ට වෙලා හිනාවෙනව බන්"

ඒ තඩියගෙ යාලුවාගෙනි

අපිත් ඉතින් පෙරලුන පිට හොදයි කියල අපහු පොට් එකට ගෙහින් විසික් කරපු බෝතලෙත් හොයාගෙන මදි පාඩු බඩුත් අරගෙන තඩියගෙ යාලුවගෙ ගෙදරම ගෙහින් බොන්ඩ පටන් ගත්තා...

එදායින් පස්සෙ කවදාවත් ඒ පාලම ගාව බොන්ඩ ගියෙ නෑ.. බියුවත් තවත් ඇතුලට ගෙහින් හයිවේ එකේ වැලි කන්දක් උඩට නැගල වටේම පේන තැනක ඉඳන් තමයි බීවෙ.......

Tuesday, August 15, 2017

දගකාර ඔය දෑස දුටුවා එදා 2

දගකාර ඔය දෑස දුටුවා එදා 1

දැඩි තර්ජන මැද්දෙ තමයි මේකනම් ලියුවෙ. යුද්දෙකට නොගිය ටික විතරයි.. කොහොම වුනත් මේ කතාමාලවට මද විරාමයක් දෙන එක ඇගට ගුනයි...

ලවෙනි එක ලප් තැන ලොප් වුනාට පස්සෙ තඩිය බැස්ස දෙවෙනි එකට මේක පටන් ගත්තෙ අමතර පන්තියකින් තඩිය ඒ කාලෙත් හරි ප්‍රසිද්ද චරිතෙ වෙන මොනවත් හින්ද නෙමෙයි මෝටසයිකලෙ හින්ද තඩිය පන්ති යන්නෙත් ඉස්කොලෙ යන්නෙත් ඔකෙන් තමයි. ඔය කාලෙ මට රියදුරු බලපත්‍ර නැති නිසා ගෙදරින් තඩියට මදුරුවෙක් අරන් දීල තිබුනෙ.(පස්සෙ ගෙදරටත් හොරෙන් මෝටසයිකල් ලයිශන් ගත්තා) ඔහෙම එක්තරා අමතර පන්තියකට සහබාගි වෙනකොට මට කෙල්ලෙක්ගෙ නොම්බරයක් හම්බුනා ඒක දුන්නෙත් තවත් කෙල්ලෙක්ම තමයි. ඉතින් ඔකට මමත් කෝල් කරල එහෙම දැන අදුරගෙන එහම වැඩේ පටන් ගත්තා.

දැන්වැඩේ නැගල යනව  පලවෙනියෙන් හම්බුනා වැඩි විස්තරයක් නෑ කතාබහ කරල ආව. දෙන්නට දෙන්න තෑගි මාරු කරගන්නව ඔහොම බොහොම සුන්දර විදිහට කාලය ගෙවිල යනව කොච්චර සුන්දර විදිහට ගෙවිල ගියත්  තඩියගෙ ජිවිතේ අදුරුම කාලෙ මේක කියුවත් වැරැද්දක් නෑ.කොහොම හරි ඔය සම්බන්දෙ ගෙවල් දෙකෙන්ම දැනගෙන හිටියෙ කගෙවත් විරුද්දත්වයක් තිබුනෙත්  නෑ. කෙල්ලෙක් සමග බලපු පලවෙනි චිත්තර පටිය බැලුවෙත් මෙයත් එක්ක තමයි. පලමු හාදුව හම්බුනෙත් මෙයත් එක්ක තමයි. ස්ත්‍රී ශරීරෙ දිග පලල බැලුවෙත් මෙයා එක්ක තමයි. මේ කෙල්ලත් ටිකක් දුප්පත්. අපි දෙන්නම ඉතින් ඉගෙන ගන්නවනෙ. ටික කාලෙකින් මෙයාගෙ තාතගෙ රස්සාව නැති වුනා පවුලෙ අගහිගකම් ඇති වුනා මට ටික ටික ඔකත් තෙරෙන්ඩ ගත්තා. පන්ති යන එක අඩුවුනා එයාගෙ. හෙතුව හොයපුවම සල්ලි නැතිකම කියල තේරුනා. තඩියට කියල මහ ලොකුවට තිබුනෙත් නෑ. ඒ වුනාට මම එයාගෙ පන්ති කාසි ගෙවුවා. මෙහෙමයි මම ඒක කරේ.

මම කොලඹ පන්ති ගියා ඒක නැවැත්තුවා. උදේට බස් ස්ටෑන්ඩ් එකෙන් පිටිපන හරහා ජාඇල යන බස් එකට නගිනවා ඔහොම යනකොට අතරමග පමුනුගම හරියෙ තමයි මේ කියන කෙනාගෙ ගෙවල් තියන්නෙ. ඒ හරියෙන් යනකොට මට දවල්ට කන්ඩ බත් එකක් හම්බෙනවා.( මතක් වෙද්දිත් කටට කෙල උනනවා චිලී පේස්ට් එක පට්ට.)ඕකත් අරගෙන මම ජාඇල ස්ටෑන්ඩ් එකට යනව එතනින් මම ස්ටෙශන් එක ගාවට එනව එතන ඉදන් මම ඔරලොසුවෙ කටු කටු ගනිනව 9 වෙනකන්. 9ට තමයි පුස්තකාලෙ අරින්නෙ ඒක තියන්නෙ ස්ටේශමට ඉස්සරහමයි. පුස්තකාලෙ ඇරපු ගමන් මම ඔකට යනව ගිහින් අනිත් උන්ගෙන් ඉල්ල ගත්තු ටියුට් ටිකයි ඉස්කෝලෙ පොතුයි පෙරලගෙන පාඩම් කරනව. (ගෙදරින් හිතන්නෙ මම කොලඹ ගිහින් කියලා ) මම පන්ති ගියෙ නෑ ඔහොම තමයි මම එයාගෙ පන්ති කාසි ගෙවුවෙ.

12 විතර වෙද්දි මගෙ යාලුවෙක් මාව ගන්ඩ එනවා දඩුගම කොල්ලෙක්. ඒකගෙ ගෙදර ගිහින් පොඩි අඩියකුත් ගහල කෑම එහෙමත් කාල නිවාසිපුර පැත්තෙ රවුමකුත් ගහල රෑ වෙලා ගෙදර යනවා. අපේ ගෙදරින් තවමත් දන්නෑ ඕක. සමහර විට දැන් දැනගනි ඉතින් ඔහොම කාලය ගෙවිල ගියා.සුනාමිය ආව එයාලගෙ ගෙවල් තිබුනෙ මූද ලග මම පන්තියක හිටියෙ අපේ ගෙදරට ඇවිල්ල ක්ලාස් කරේ. සුනාමිය ගැන කියල මට කෝල් ආව මමත් පන්තිය නවතල වාහනෙ අරන් එයාලගෙ ගෙවල් පැත්තට ගියා අනිත් ඔක්කොම මිනිස්සු කදු පැත්තට යනකොට මම මූද පැත්තට ගිහින් එයාලව අරගෙන නෑදෑ ගෙදරකට ඇරලුවා. සුනාමියෙන් පස්සෙ අපේ ආදරයටත් සුනාමියක් ආවා.එයා වෙනස් වුනා. ඉස්කෝලෙ යන බස් එකේ ඩ්‍රයිවර් එක්ක යාලු වුනා, තවත් එකෙක් එක්ක යාලුවුනා, මමත් ඉතින් ගොනාසේ බලාගෙන ඉන්නව. දවසක් මට කියුව කොල්ලව හම්බෙන්න යන්න සල්ලි නෑ කියල මම සල්ලිත් දුන්න එයාගෙම යාලුවෙක්වත් ලෑස්ති කරල දුන්නා. යාලුව බෑමයි කියුව අන්තිමට තඩියො ඔයා හින්ද මම මෙකිත් එක්ක යන්නම් අපහු මට කතා කරන්ඩ එපා මේකිත් එක්ක යන්ඩ මේකි මගෙ යාලුවෙක් නෙමෙයි කියල අවසන් ගමනත් ඉවර කරා.

ආදරයේ වේදනාව හිතට තදින්ම දැනුනා මොනා කරත් තඩියව යතාතත්වෙට ගන්ඩ බැරි වුනා හොදට බිවුවා සමහර දවස් වලට ගෙදරින් ඇවිත් මාවයි බයිසිකලෙයි වාහනේ පටෝගෙන යනව ඔහොම එකී මෙකී කතා ගොඩාක් මැද්දෙ මගෙ ප්‍රථම ප්‍රේමය ඉවර වුනා.

 පල්ලෙහා තියන සින්දුවත් අහගෙනම යන්නකො




 මේක මෙහෙම කෙටියෙන් ලියල ඉවර කරාට මේක හෙන දිග කතාවක් ඔය අතරින් නොකී කතා එමටයි.

Saturday, August 12, 2017

දගකාර ඔය දෑස දුටුවා එදා 1



 

දගකාර ඔය දෑස දුටුවා එදා
දුර ඈත පාසල් වියේ
නොදැනීම අපගේම සිත් යා වුනා
දසුනින්ම හසුනක් මවා


පාසල් ප්‍රේමය හරිම සුන්දරයි නේද? කීයෙන් කීදෙනෙක් මේ සුන්දරත්වය විදල ඇතිද? තවත් කීදෙනෙක් මෙක විදවල ඇතිද ?

පාසල් ප්‍රෙමය පටන් ගන්න කාලෙ දෙන්න දිහා කොනකට වෙලා බලන් හිටපු හැටි. ලග පාතකින් යනකන් මග රැකල හිටපු හැටි, ඔක්කොටම වැඩිය යාලුවො නෝන්ඩි කරපු හැටි, මේක කියාගන්ඩ බැරුව ලතවුන හැටි, හම්බෙන්ඩ විදිහක් නතුව දුක් වුන හැටි, තව ටිකක් ලවු එක නැගල යනකොට හම්බෙලා පලවෙනියෙන් කතා කරන්ඩ ගිය හැටි ඊට පස්සෙ පලවෙනියෙන් අතින් අල්ලපු හැටි තවත් ටිකක් වැඩේ නැගල යනකොට චිත්තර පටියක් බලන්ඩ ගිය හැටි, ඕක ඇතුලෙ පලවෙනි හාදුව දුන්න හැටි ඊටත් පස්සෙ අරහෙ මෙහෙ අතගාල බලපුව  ඔබල බලපුව මිරිකල බලපුව ලෙවකාල බලපුව ඉතින් ඔහොම ලවු එක නැගල යනකොට කෑමක් කෑවත් පොතක් බැලුවත් ටීවී බැලුවත් කොටින්ම රෙන්ඩ ගියත් මේ මූන මැවිල පෙනුන හැටි මතක් වෙනකොට අදටත් ආස හිතෙනව නේද? දැන් ඉතින් මූනට වනචර හිනාවක් දාගන්ඩ එපා පවුල එහෙම ලගපාත ඉන්නවනම් අහන ප්‍රශ්න වලට උතර දෙන්ඩ ගියාම වහ කෑවනම් හොදයි කියල හිතෙයි.


මේ ප්‍රථම ප්‍රේමය  සැබෑ කර ගන්න  පුලුවන්  වෙන්නෙ බොහොම සුලු පිරිසකට විතරයිලු. මම දන්නෙත් නෑ සැබෑ කරගත්තු එකෙක් තමයි මටත් කියුවෙ.

 අපේ ජීවිතයට ලොකු අත්දැකීම් සම්බාරයක් එකතු කරන්ඩ මේ පලවෙනි ලව් එක සමත් වෙනව. මෙතනින් ඉස්සරහට ගලාගෙන යන්නෙ තඩියගෙ සීන් ගොඩක් තමයි.

 මෙහි සදහන් දින වකවානු සමහර විට වැරදි ඇති. මට නම් හරියටම මතක නෑ. ඕව මතක තියාගන්ඩ උත්සහ කරන්නෙත් නෑ. තඩිය ඉස්කොලෙ යන කාලෙ පලවෙනියෙන් කෙල්ලෙක්ට කියල ටොක් කරන්ඩ පටන් ගත්තෙ ඉරිදා දහම් පාසලෙ. ඒ කාලෙ තඩියට ගෙදරින් දීල තිබුන චැලියක් ඔකෙ තමයි තඩිය පල්ලි යන්නෙ. තඩියට ඉතින් හෙන ප්ලේස් කාටවත් ඒ කාලෙ මෝටර් සයිකල් තිබුන් නෑ. කට්ටියව දාගෙන රගනව තමයි. ඔහොම ඉන්නකොට තඩියටත් කෙල්ලෙක් ගැන කක්කි අදහසක් එනවා. ඉතින් තඩිය ටික ටික සීන් එකට එන්ටර් වෙනව. ඉතින් ඔය කාලෙ මගෙ යාලුවන්ට කනක් ඇහිල ඉන්ඩ නෑ



 මම ඉතින් කොල්ලන්ගෙන් අහනව ආදරේ ප්‍රකාශ කරන්ඩ විදිහක් එක එකා එක එක විදි මට කියනව අනන් මනන් කෙල කෝටියක් උපදෙස්. අන්තිමට තඩිය තෝර ගත්තෙ මෙලෝම රහක් නැති විදිහක් කොලේක ලියල ඔක පොතක් අස්සෙ දාල දෙන්ඩ.මෙන්න මේකයි කොලේ ලියුවෙ... හන්සිකා යූ අර් මයි ඩ්‍රිම් ඒන්ජල්.. අයි ලවු යූ. ඔන්න දවස ආව තඩිය ඇබරෙනව කොහොමත් ලැජ්ජ බයට හැදුන තඩියට මේක හන්සිකාට දෙන්ඩ ගටක් තිබුන් නෑ. කොල්ලන්ගෙ හූ හඩ මැද්දෙ කොල්ල පහු බැස්ස. කොලේ දාගත්ත කලිසන් සාක්කුවෙ වෙනද විදිහට ඔක්කොම වැඩ රවුම් ගැහිලි ඉවර වෙලා ගෙදර ගියා කාල බීල නිදා ගත්තා පහු වෙනිදා ඉස්කොලෙ ගියා. ඒ කාලෙ මගෙ ගජයා සුපුවා මගෙන් ඇහුව කෝ අර කොලේ කියල, දෙලො රත් වුනා කොලේ තාම ඊයෙ ඇදපු කලිසන් සාක්කුවෙ. එදා ඉස්කෝලෙ වැඩක් හරියට කරෙත් නෑ කොලේ අම්මට මාට්ටු වේයි කියල බයේ හිටියෙ. ගෙදර ගෙහින් ශේප් එකේ බැලුව කලිසම හොයල හුටා ඒක හෝදල වැලේ එල්ලි එල්ලි තියනවා ලන්කරල බැලුවා බඩු මිසින්.. මමත් සද්ද නැතුව මුකුත් නොදන්න විදිහට හිටිය අම්මත් වෙනසක් පෙන්නුවෙ නෑ.. ඔහොම කාලය ගෙවිල ගියා මේ මෑතකදි අම්ම මට පෙන්නුව ඔය කොලේ එයා පරිස්සමට අරන් තියගෙන පස්සෙ කාලෙක පෙන්නන්ඩ කියල.

විලි ලැජ්ජාවෙ සන්තොසෙ බැරුවා... හිත වාවන් නෑ මයෙ දෙයියො...

අදටත් අපි ඉදහිට මග තොට හමුවෙනව යමින් එමින් දකිනව අද වෙනකන් මේ විස්තරයක් එයා දන්නෙ නෑ.. ඒක පාර්ශවිය ආදරයක්. ලප්තැනම ලොප් වුන ආදරයක්.

දැන් ඇහෙන පසුබිම් සන්ගීතය "අපි මචන්" විසින් අලුතින් ගායනා කල
මගෙ නා..මලි බැදි ආ..දරේ
මනමා...ලියයි මැනිකේ... ඔයා..
ඔරුවේ... නැගී... එහි පා..වෙවී
අමනාපයෙන් පිට..වී.. ගියා...
බැදි ආ...දරෙ සුකුමා...ලියේ
පෙම් පනිවි...ඩේ පාවේ... ගගේ

 

Friday, August 11, 2017

තඩියා ඇග හදාගත් විදිහ



මේ කතාව තඩිය ළදරුව කාලෙටම දිව යන්නක්. දිව යන්නක් කියුවට දුවන්ඩනම් එපා ඕන් මහන්සියි.

ඔන්න 89 කාලෙ ශ්‍රි ජයවර්දන පුර කෝට්ටෙ තමා තඩිය මේ පුන්චි අපබ්‍රන්ස ලෝකෙ පලවෙනියෙන්ම එලිය දැක්කෙ.
ඔහොම හරියට හුරතලේට හිටිය තඩිය ඉපදෙන කොටත් කොහොමත් අනිත් ලමයින්ට වඩා බරින් වැඩියි ලු. ඉතින් අලුත උපන් බබා බලන්ඩ නෑදෑයො එහෙම එනවලු.
ඔහොම අටෝරාසියක් කෝලම් බල බල හිටිය තඩියට බඩගින්නක් දැනිල නෑ තඩිය අඩලත් නෑ. ඉතින් අම්ම තඩියට කිරි පොවලත් නෑ.
නිකමට වගෙ ඩොකා අහපුවම අම්ම කියුවලු බබා අඩපුනැති හින්ද කිරි පෙවුවෙ නෑ කියල ඉතින් අන්තිමට තඩිය විජලනය වෙලා කොහොමහරි නොමැරී බේරුනා ඊට පස්සෙ ඉදන් ගෙදර හමෝම තඩියට කවල පොවල බලගෙන
ටික ටික තඩිය ලොකු වෙනකොට තඩියගෙ ආච්චි තඩියට බරටම  කවනවලු. තඩියගෙ තාත්තත් ඔන්න බබො ගෙම්බ එනව කන්නැති ලමයි අරන් යන්ඩ කියල තඩියගෙ බඩවැල් දිග ඇරෙන්ඩ කවනව ලු. තඩියත් සකන්ඩ් වෙයි කෑමට ඇරල දානවලු කවන තරමක්. හොදම වැඩෙ උදේ දවල් රෑ තුන් වේලම කවල රෑට නිදා ගන්ඩ යනකොට ලොකු කුක්කු බෝතලෙකුත් පොවනවලු. ඉතින් කාල කාල දිරොගන්ඩ බැරි තැන තඩිය පොඩි බයිසිකලෙකට නැගල ගේ ඇතුලෙ එහාට මෙහාට රවුම් ගහනවලු.

දැන් කියමු බලන්ඩ තඩියාගෙ තඩි බඩට වග කියන්ඩ ඕන කවුද කියල???

Monday, August 7, 2017

මගේ කැලැන්ඩරේ සහ හොටු




වෙනද විදිහටම අද උදෙත් වෙරි මර ගාතෙම නැගිට්ට.  හැමදාමත් හිතා ගත්තත් අපහු බොන් නෑ කියල ඒක නිකන් හන්දියෙ නානගෙ කොත්තුව වගෙ. කනකන් රහයි පහුවෙනිදට පුක (පුක යනු කුනු හබ්බයක් නොවේ සමහර බ්ලොග් වල මොනවට පැහැදිලි කර ඇත ) අපිට හිනා වෙනව අපිටත් මොකො අපෙ නෙවෙ වගෙ ඉන්නව. බීමත් එහෙමයි බොනකන් හොදයි පහුවෙනිදට අමාරුයි. (අමාරු නැති ජාතිත් තියනවා ) මම වැඩ කරන රටේ බොන්ඩ තහනම් අහු වුනොත් ගෙදර යවනව ඉතින් වැඩ කරන තැනත් එහෙමයි මේක ඉතින් හෝටලයක් හින්ද කොහෙන් හරි ටිකක් හොයා ගන්ඩ බැරි කමකුත් නෑ. ඔහොම හොයා ගන්න එවයින් තමයි අපි අනුමත වෙන්නෙ.
කතාව පිට පැන්නනෙ. ඔය උඩින්ම දාල තියන්නෙ මගෙ 2016 අවුරුදෙ නිවාඩු ගත්තු දවස්. හැමදාම මම වැඩට ආපුවම ඒ දිනෙ කතිරයකින් කපනව සම්පූරන පාට කරල තියෙන්නෙ නිවාඩු ගත්තු දවස්. ඉතින් අපි අවුරුද්ද පටන් ගත්දිම නිවාඩු යන දවස් අපේ ලොක්කට කියන්ඩ ඕන ඒ අනුව තමයි නිවාඩු හම්බෙන්නෙ. අවුරුද්ද පටන් ගත්තු ගමන් මම නිවාඩු ගන්න දවස් පාට කරනව ඊට පස්සෙ ඉතින් ඒ දවස් එනකන් කතිර ගහ ගහ ඇගිලි ගැන ගැන සූප්පු කොර කොර අයිස් ගහ ගහ ඉන්නව.
ඒ දවස එනකන් අපි කොච්චර ආසාවෙන්ද ඉන්නෙ කියන එක දන්නෙ රටකින් තව රටකට ඇව්ල්ල කට්ටක් කන මනුස්සයෙක්ම තමයි. ඒකත් මම ඉන්න රට වගෙ දූපත් ගොඩක් විතරක් වුනාම හිතේ තියන දුක සෝකය සන්කාව අරක මේක තව තවත් මෙව්ව වෙනව. ගෙදර ඉන්නකොට උණකට බේතක් ගන්ඩවත් දොස්තර ගාවට තනියම ගියෙ නැති අපි හෙන ගැහුවත් බෙහෙතක් ගන්ඩ තනියම යන්ඩ පුරුදු වුනා.
මේ ඔක්කොම මතක් වුනේ වෙනද වගෙ අදත් වැඩට ඇවිත් කැලැන්ඩරෙ කපල ඉන්නකොට අම්ම කෝල් කරා
අම්මා : පුතේ ඔයාට දැන් කොහොමද ? ඊයෙත් හෙම්බිරිස්සාව හැදිල හුරුස් හුරුස් ගගා හිටිය ගෙහින් බෙහෙත් ටිකක් ගන්ඩකො.
මම: දැන් හොදයි අම්මෙ.. දැන් හෙම්බිරිස්සාව ඉවරයි.
අම්මා : බොරු කියන්ඩ එපා පුතේ කටහඩත් වෙනස්..
මම : අම්මෙ ඉන්ඩකො මම පස්සෙ ගන්නම් කට්ටියක් එනව
අම්ම : හා ජේසු පිහිටයි.
මම : සූස් සූස් සූස් සූස් කියල හොටු හූරන්ඩ පටන් ගත්ත
කිබුහුන් පහ හයකුත් ගියා හූරල ඉවර වෙද්දි

(අම්ම හිතන් ඉන්නෙ හැම තැනම ලන්කාවෙ වගෙ බෙහෙත් ගන්ඩ පුලුවන් තැන් මෙහෙත් තියනව කියල)