Sunday, January 7, 2018

අපිටත් හෙටක් 2 කුරුකුදේ සාරිපුත්ත හා පෙරහෙට්ටිය පාසල

කලින් පාර පොරොන්දු වුනා වගේම මේ පාරත් අපිටත් හෙටක් විසින් කුරුකුදේ සාරි පුත්ත විදුහලට හා පෙරහෙට්ටිය ප්‍රාථමික විදුහලේ ඉගෙනුම ලබන සිසුන් 250 ක් සඳහා පාසැල් උපකරන හා ලිපි ද්‍රව‍ය පරිත්යාග කරන ලදි.


පොත් ඇසිරීම




අපිව පිලිගන්න පෙරහැරකුත් තිබුනා








ඊලගට ඉතින් පහන් පත්තු කරල ආරධිත අමුත්තන්ගෙ කතා ටික පැවැත්වුවා. ඔය කතා වලටනම් පොඩ්ඩන්ගෙ එච්චර කැමැත්තක් නෑ. තෑගි ටිකට තමයි කැමැත්ත...








ඔය අතර තුරට ලස්සන නැටුම් ගැයුම් මෙන්ම නාට්යය කිහිපයක්ද රඟ දැක්විය










                           



                                       
 
                                   

                                                        නැවත්ත් පොත් ප්‍රදානය














                                    පෙරහෙට්ටිය ප්‍රාථමික පාසලට පොත් ප්‍රධානය කිරීම




පොත් ලබාදීමෙන් අනතුරුව ගමේ කාන්තා සමිතියක් විසින් පොඩි උන්ට කෑම ලබාදීමට ඉදිරිපත් වී සිටියා.







අපිත් එක්කම එකතුවුන රෝද දෙකේරස්තියාදුව කණ්ඩායම








                                                           
                                                                    අපේ සෙට් එක









මෙය නැවතත් ප්‍රතිසන්ස්කරනය කර ලස්සනට ලියන බව කරුනාවෙන් සලකන්න...

















































Thursday, December 21, 2017

තඩිය අතුරුදහන්

මේක ඇවිල්ල තඩිය ඇබිත්තියා කාලෙ කොරපු වික්‍රමයක්.

තඩියා ඉස්සර වැඩිපුරම නිදා ගන්න කැමති මම්මාච්චි ගාව. ඉතින් ඒ හින්දම තඩිය රෑට ඉන්නෙත් එහෙ.
 ඔන්න මේ කියන දවසෙත් රෑ නිදා ගන්න සුපුරුදු විදිහට මම්මාචි ගාවට ගියා. ඉතින් ඇලට් එකක් දාගෙන ඉන්න තඩියට සුට්ටන් සූ බරක් හැදෙනව. ඉස්සර දැන් වගේ නෙවෙයි රෑට ඔක්කොම ලයිට් නිවනව, කට්ට කලුවරයි, ඉතින් මම කෑලි පහේ ටෝච් එකත් උස්සන් පිලිකන්නෙ දොර ගාවට ඇවිත් ඕක ඇරල පඩිය උඩටවෙලා චූ පාරක් දානගමන්, දකිනව අල්ලපු වත්තෙ මොනා හරි කරන්ඩ ආපු ලොරියක් එරිල තියනව. ඒකෙ ලයිට් එලියට වත්ත පල්ලෙහා තියන අපේ ගෙවලුත් පේනව.




 ඉතින් ඔය චූ පාරක් දදා හිටපු තඩියට මහ කක්කි අදසක් එනව යකඩෝ අර ලයිට් එලියට දවල් වගේ එලියයිනෙ, මට අපේ ගෙදට්ට යන්ඩ පුලුවන් නෙ කියල.
ඉතින් දෙපාරක් හිතන් නැතුවම අතේ තිබුන ටෝච් එක දොර ගාවින් තියල කලිසන් කොටෙත් උස්සගෙන දුවන්ඩ පටන් ගත්තා අපේ ගෙවල් පැත්තට.
කොස් ගහ යටින් යනකොටනම් පට්ට බය හිතුන අර ගෝනි බිල්ල මාව අල්ලන් කයි කියල ඒත් අර ලයිට් එලිය හින්දම පන එපෝ කියාගෙන දුවගෙන ගියා. බොලේ වත්ත මැදට යද්දි අර ලොරිය ගොඩට අරන් හැරෙව්වෙ නැතැයි, කෑලි කපන කරුවල. මෙලෝ දෙයක් පේන්නෑ. විනාඩියකට නැවතිලා ආපහු යනවද ගෙදර යනවද කියල හිතපු තඩියා ජන්ගිකොටේ පල්ලෙ වැටිල තිබුන පුරුශ සක්තිය අරගෙන දිව්වා ගෙවල් පැත්තටම. හති දාගෙන පන කඩාගෙන ගෙදර ගේට්ටුව ගාවට ආව. බොලේ ගේට්ටුව ලොක් කරල. සැලුන් නෑ කොහොම හරි ගේට්ටුවෙනුත් පැනල ගෙදර දොර ගාවටම ගිහින් දොරට ගහල අම්මව නැගිට්ටෙව්වා. 
නැගිට්ටෙව්වා කිවුවට නැගිට්ටන්ඩ දෙයක් තිබුන් නෑ ඒ වෙනකොටත් නැගිටල. මම්මාච්චි ඒ වෙනකොටත් පනිවිඩේ දීල චූ කරන්ඩයි කියල ගිය ලමය නැතිවෙලා කියල. ආච්චි වත්ත මැද්දෙන් එන්නම් කිවුවලු වැඩට හිටිය කෙල්ලව වටේ මහ පාරෙන් එවනව කිවුවලු. දැන් ඉතින් කස්ටිය බලනව ඇති යකො කොහොමද ඔච්චර ඉක්මනට පනිවිඩේ දුන්නෙ කියල මෙන්න මේකෙන් තමයි පනිවිඩේ දීල තියෙන්න.


මේක ඇවිල්ල ඉන්ටකොම් එකක් අපේ ගෙදර එකයි මහ ගෙදර එකයි තිබුනා දෙකම කරන්ට් එකට ගහල තියෙන්ඩ ඔන ඔකෙ තියන අර කොටු බටන් එක ඔබාගෙන හිටියම අනිත් පෝන් එක රින්ග් වෙනව. හරිම සරල සීන් එකක් වෑර් ලස් පෝන් එකක්.

ඉතින් කොහොම හරි මම්මාච්චිල මාව හොය හොය යනකොට වටේ පිටෙ අනිත් ගෙවල් වල මිනිස්සුත් නැගිටල වැඩේට ජොයින් වෙලා තඩි සර්ච් සීන් එකක් දාගෙනම අපේ ගෙදට්ට ආව... ඉතින් කට්ටිය තඩිය යහතින් කියල දැන ගත්තම සතුටින් සමාදානෙන් විසිරිලා ගියා, ආච්චිත් ඉතින් මගෙන් ඇහුව සුදුබබා කොහෙද ගියෙ කියල මම ඉතින් බොහෝම සාන්ත විදිහට "අම්ම බලන්ඩ ආව "කිව්වම ඔක්කොම සීන් ඉවර වුනා......

ඉතින් මේ කතාව මතක් වුනේ ලඟදි ගෙදරින් කතාකරපු වෙලාවක අම්ම කිවුව මම්මාච්චිට අසනීප වෙලා ඉස්පිරිතාලෙ ගෙනිච්චා කියල. එයාව අරන් යන්ඩ ගෙදරට ගියාම එයා අම්මට කියනවලු "ළමයව නාවල පිහල මෙතනින් තිබ්බ බලන්ඩකො ළමය නැති වෙලානෙ කියල". එහෙම කියල මාව හොයනවලු කොච්චර කරදඩු උස් මහත් වුනත් මම්මාච්චි තාමත් මට ආදරෙයි. එයාගෙ මුනුපුරන්ගෙන් වැඩිපුරම හැදුවෙ මාවයි කියනවනෙ. ඒක තමා මෙහෙම තඩි වෙලා තියෙන්නෙ.....

ඇදපු පින්තූරෙට මොනාහරි කියාල්ලකො බලන්න සනික කොටනව

Saturday, November 4, 2017

අපිටත් හෙටක්


පහුගිය අපිටත් හෙටක් පෝස්ට් එකේදි කියුව වගේම අපි මෙදා පාර දෙසැම්බරයෙදිත් අපේම පුන්චි කැකුලු වලට පොඩි උපකාරයක් කරන්න ලෑස්ති වුනා. මෙදා පාර තෝරා ගත්තෙ බණ්ඩාරවෙළ කුරුකුදේ සාරිපුත්ත විදුහල. අපි කවුරුත් දන්න ගුරුවරියකගේ මතක බ්ලොග් එක ලියන සෙනෙවිරත්න මිස් ගේ පාසල.

මෙහි ළමුන් 200ක් ඉගෙනුම ලබන අතර සියලු දෙනා ගොවිතැනින් හා කුලී වැඩ කිරීමෙන් තම ජීවිතය ගැටගහ ගන්නා දෙමාපියන්ගේ දරුවන්ය.

අපිත් අපිට හැකි අයුරින් මොවුන්ට උදව් කරමු. එන්න අපත් සමග එක්වන්න

එක් අයෙකුට පොත්  

මොනිටර් පිටු 200  පොත් 8  (රු.59.40)
සී ආර් පිටු 200       පොත් 2 (රු. 130.50)


එක් සිසුවෙකු සඳහා මුලු වියදම

59.40  x 8  = 475.2
130.50 x2 = 261.0

475.2 + 261  = 736.2

සිසුන් 200 සඳහා මුලු වියදම

736.2  x 200  = 147,240.00

මීට අමතරව එකතු වන මුදල් වලින් පෑන් පැන්සල් හා අනෙකුත් ලිපිද්‍රව්‍ය ලබා දීමට හෝ ගම්පන්ගුව පාසලට අවශ්‍යව ඇති මුද්‍රන යන්ත්‍රය ලබා දීමට අදහස් කර ඇත.

පහතින් දක්වා ඇත්තේ මා වෙත වීරෝදාර ආයතනය විසින් එවන ලද මිල ගනන් ය.





ඔබට මේ සඳහා සහභාගි විය හැකි අයුරු

* පොත් ලබා දීමට කැමති අය සඳහා

මීගමුව කුරන පල්ලිය අසල 

                            හර්ශන    0094 77 481 3199
                            දුශාන්      0094 77 1131988


දිවුලපිටිය අවට අය සඳහා
                            කැන්වෝ උත්සව ශාලාව කඩවල
                                          0094 77 69 37 202

වෙන්නප්පුව මාරවිල අවට අය සඳහා
                            ඇන්ටන්  0094 77 805 6087


කොළඹ අවට අය සඳහා
                             දිලීප      0094 77 973 6169


* මුදල් ලබා දීමට කැමති අය සඳහා
 

    A/C NO . 75130357
    B.O.C NEGOMBO 

    BAZZAR BRANCH
    AKILA KURERA

* වයිබර් / වට්ස් ඇප් හා ඉමෝ මගින් සම්බන්ද වීමට

  අකිල කුරේරා +960 9698952 


ඔබගේ පරිත්‍යාග දෙසැම්බර් මස 15 වන දිනට ප්‍රතම ලබා දීමට කාරුනික වන්න.


මෙතනින් වැඩි විස්තර හා පින්තූර






Thursday, October 26, 2017

තාත්තාගේ ලිකර් කලෙක්ශන් එක, මල්ලී සහ මම



මටයි මල්ලිටයි මතක තියන කාලෙක ඉඳන් අපේ තාත්තා රට ගිහින් එනකොට එක එක හැඩවලට එක එක සයිස් එකේ අරක්කු බෝතල් ගෙනාව වැඩි හරියක් ඉතාලි සහ ස්පේන් වලින් ගත්තුව (හරි හරි ස්පේන් එක සින්හලෙන් ලියන්ඩ බෑ). මේ ඔක්කොම ලොකු ට්‍රන්ක පෙට්ටියක දාල ගැරේජ් එකේ දාල තිබුනේ. ඔක කොහොමත් ලක්සෙක දෙහෙකවත් කලෙක්ශන් එකක්



අපේ ගෙදරත් ඉතින් හදල ඉවර වුනාම තාත්තට ඕන වුනා ඔය බෝතල් ටික ලස්සනට කබඩ් එකක දාල තියන්ඩ  ඉතින් ඔන්න වීදුරු කබඩ් එකකුත් බිත්තියටම අල්ලල හැදුව

ඒ විතරක්යැ ඔකට ලොක් එකකුත් දැම්මා. ඉතින් ඔහොම ටික කාලයක් ඔය කබඩ් එක කිසිම කරදරයක් නැතුව ලස්සනට තිබුන. හොඳම වැඩේ වුනේ දැන් තමයි එදා ගෙදර කවුරුත් හිටියෙ නෑ තඩියත් ඉතින් ගේම් එකක් ගහගෙන ගෙදරට වෙලා හිටියා ඔය අතරතුර තඩියට වතුර තිබහක් ඇවිල්ල කුස්සිය යන ගමන් අර කබඩ් එක ලගින් යද්දි ඒක ඇතුලින් සද්දයක් එන්ඩ පටන් ගත්තා "කීකික්.. කීකික්.. කීකික්.." එලාම් එකක් වදිනව ඇතුලෙ ඇති ඔරලෝසුවකුත් නෑ වතුර බීම අමතක කරපු තඩිය ඔන්න ගේමට බැස්සා දැන් ලොක් එක අරින්ඩත් එපැයි. අම්මලගෙ මුලු කාමරෙම පෙරලල යතුර හෙවුවා

 අල්මාරි කබඩ් ඇඳ පුටු මේස ලාච්චු වහලෙ සිවිලිමෙ හුලන් කවුලු වල හැමතැනම හෙව්වා ඔහෙ නෑ ඊට පස්සෙ කට්ටක් අරන් ලොක් එක ඇතුලට දාල කරකෝල බැලුව වැඩේ හරි ගියෙ නෑ අන්තිම තුරුම්පුව විදිහට ගෙදර තිබුන ලොකු යතුරු පෙට්ටියක් ගොඩක් ජාතිවල යතුරු තිබුන ඕකෙ ඕකත් උස්සන් ඇවිත් එක එක දාල බැලුව.. මෙන්න බොලේ එක යහුරකට මේක ඇරුන... හම්මේ ශතුට ඉතින් කියල වැඩක් නෑ. හරිගිය යතුර පරිස්සමට අරන් තියා ගත්තු තඩිය වටේ පිටෙ අස්පස් කරල දාල අපහු අර කබඩ් එකට බැස්සා ඔන්න ඉතින් පොඩ්ඩක් බලනකොට මාටීනි බෝතලයක් ඉන්නව හිනාවෙවී එකේ පොඩි ඩිජිටල් ඔරලෝසු කෑල්ලකුත් තියනව

ඔක බෝතලේට අලෝල තියෙන්නෙ තඩිය ඉතින් ඔක ගලෝල ගත්ත ඒත් ඉතින් අර අතට වෙලා හිනා වෙවී ඉන්න බෝතලේ නිකන්ම තියන්ඩ බෑ වගේ ඉතින් ආපහු මේ බෝතලේ තඩියට  හිනාවෙන්ඩ ගත්තා ඔන්න එතකොටනම් තඩියට මල පැන්න ඒ පාර තඩිය අර බෝතලේ ඔලුව අල්ලල කරකෝල කඩල බෝතලේ ඇතුලෙ තිබුන ලේ වලින් උගුරු දෙක තුනක් බීල දැම්ම. මරු ඔය පොඩ්ඩක් අඩු වුනාට කාටවත් නෝට් වෙන් නැති බව දන්න හින්ද තඩිය ඔක පිටිපස්සටම වෙන්ඩ තියල හොඳ ළමය වගේ හිටිය.
ඔන්න ඔය එලාම් මාටීනි එක හින්ද තමයි ඔය බෝතල් කබඩ් එකට අපල කාලයක් උදා වුනේ. ටිකෙන් ටික අර මාටීනි එක හිස් වුනා හිස්වුන බෝතලේ වත්ත පහල කැලෑවට විසි වුනා තනියම ටික ටික බීපු මම මල්ලිවත් වැඩේට හවුල් කර ගත්තා.
 දැන් ඉතින් දෙන්නම හොඳට ගහනව. යාලුවොත් එක්කත් ගහනව බෝතල් අපි ගානේ. ඉතින් තව නොකියම බැරි කතා දෙක තුනක් තියනව මේ අරක්කු කබඩ් එක හින්ද වුන

පලවෙනි එක මෙන්න මෙහෙමයි


මම කියුවනෙ ඔය කබඩ් එකේ එක එක හැඩේ බෝතල් තියනව කියල ඔකෙ තිබුන ලස්සන ඳඟර ගැහුන කොල පාට අරක්කු බෝතලයක් තඩියට ඉතින් ඕකම බොන්ඩ හිතුන.
තඩියයි  යාලුවො දෙන්නෙකුයි ඉතින් ඔක ඉවරයක් කරා කියමුකො දැන් ඉතින් ඕක හොඳටම නෝට් වෙන බෝතලයක් හන්ද තඩිය කල්පනා කරා තාත්තා එන්ඩ කලින් ඕක රී ප්ලේස් කරල දාන්ඩ. ඉතින් තඩිය තිලින කියන යාලුවගෙන් මොබයිල් එක ඉල්ල ගත්තා ඒ කාලෙ තඩියට එකක් තිබුන් නෑ ඒක නොකියා එන්70 යක් ඔකෙන් පින්තුරෙකුත් ගහගෙන සුප්පවත් බයිසිකලේට දාගෙන මුලු බීච් සයිඩ් එකේම ඔක හෙවුව කොහෙන්වත් හොයාගන්ඩ බැරි වුනා. ඊට පස්සෙ ඕක කොලේකට ප්‍රින්ට් කරගත්තා ඔය දවස් වල තඩිය බ්‍රිටිශ් කවුන්සිල් එකට යනව පරයගේ බාසාව ඉගෙන ගන්ඩ මට ට්‍රාන්ස්පෝට් හම්බුනා සුරැක්ලීන් කියල තඩි සල්ලි කාර කොල්ලෙක්ගෙන් තඩි කියුවට මේක හාල්මැස්සෙක් වගේ පොර පන්ති යන්නෙ පොරට ගෙදරින් දීල තිබුන වාහනේ ඩ්‍රයිබර් අයියත් එක්ක. අපි දෙන්න දවසක් කතා වෙලා පන්තියෙන් පස්සෙ මේක හොයන්ඩ යමු කියල ඩ්‍රයිවර් අයියා ලව්ව ඇම් සී එකේ කාර් පර්ක් එකට ගිහින් පොරව එතන තියල අපි ඉස්සරහ දොරෙන් එලියට ඇවිත් ත්‍රීවීල් එකක් සෙට් කර ගත්තා ඒකෙ හිටියෙ කොල්ලෙක් පොරට විස්තරෙ කියල පොර දන්න බාර් ගොඩකට ගිය ඒත් බඩු හම්බුන් නෑ. අන්තිමට ත්‍රීවීල් එකටත් රුපියල් එක්දාස් ගානක් දෙන්ඩ වුනා. කොහොම හරි ඒ බෝතලේ හෙවිල්ල එතනින් ඉවර කරා ඒක කරන්ඩ පුලුවන් වැඩක් නෙමේ කියන එක තේරුනා

දෙවෙනි කතාව වුනේ තාත්තට

එදා තාත්තගෙ යාලුවො කට්ටියක් ඇවිල්ල හිටිය ඉතින් මෙයාලගෙ අල්ලාප සල්ලාප කරගෙන යන අතර කට්ටිය ඩින්කල් එකකට සෙට් වුනා එදා කට්ටිය බියුවෙ ගුරුවරයා නොහොත් ටීචර්ස්. ඉතින් එක බෝතලයක් ඉවර කරා කියමුකො දෙවෙනි එකත් තාත්තා අරගෙන ඔහොම්මම ගිහින් රාලහාමි මාමට දුන්න අරින්ඩ කියල ඒ දීල එයා බයිට් වගයක් ගන්ඩ ගියා. ඔන්න එන ගමන් වැඩේ පත්තු වුනා
"මේක ඇරපු බෝතලයක් නේ......."
"නෑ මම දැන් කබඩ් එකෙන් ගත්තෙ"
"මෙ බලපන්කො මේ සුවඳක්වත් නෑ "
"ඒකනේ බීල බලමු"
"අප්පා තේ කහට"
"කොල්ලො දෙන්න වැඩේ දීල වගේ"
"ලොකු පුතා....... මෙහෙ එන්ඩ....."
එච්චරයි මට මතක උදේ බලනකොට මම මම්මාචිලගෙ ගෙදර හිටියෙ..


තුන් වෙනි කතාව ආපහු තඩියට

ඔන්න ඉතින් තඩියට හවස පන්ති යන්ඩ තියන දවසක්. ආපහු ඉතින් ඔය කැබිනට් එක හරියෙන් යනකොට ගුරුවරයෙක් විසිල් එකක් ගැහුව මමත් ඉතින් ගුරුවරයව අතපත ගාල  මගෙත් එක්ක පන්ති යන සුප්පටයි චරියටයි ඒඩ්‍රියන් වයි අද පන්තිය කට් කරන්ඩ ටෝක් කර ගත්තා. මමත් ඉතින් අම්ම එහෙට මෙහෙට වෙනකන් ඉඳල ටීච්ව උස්සල බෑග් එකට දා ගත්තා පන්තිය ගාවට සෙට් වෙලා මමයි සුප්පයි මගෙ මදුරුවගෙ චරියයි ඒඩ්‍රියනුයි චරියගෙ දඩුමොනරෙ නැගල මීගමුවෙ ටුවරිස්ට් පොලිස් එක ලඟ බීච් එකට ගියා හපන්ඩ වඩ ශැන්ඩි කෝක් ප්ලාස්ටික් කප් එහෙම ලෑස්ති කරන් වටේට ඉඳගෙන සෙට් වුනා චරිය පඬිය හින්ද බෝතලෙ ඇරිය කට්ටියම කෝප්ප වලට දාගෙන හා හා පුරා කියල හොර නැකතින් උගුරක් බියුව... හප්පා කටේ තියන්ඩ බෑ කටට ගත්තු එක ඔහොම්මම විසි කරා...
"යකූ මොකක්ද බන් මේ??''
"නරක් වෙලද කොහෙද"
"කොහෙද හු** අරක්කු නරක් වෙන්නෙ?''
"දියන් බලන්ඩ ඔක මෙහෙට"
තඩිය බෝතලේ අරන් ඉම්ම්බා ...... සුවඳ වෙනස් තඩියගෙ ටිකිරි මොලේට වැඩේ තේරුනා.....
"යකූ අම්ම වයින් හදල දාපු එකක් යකො මේ"
වයින් හරි කමක් නෑ වදිනවනම් ගහමු කියල කට්ටිය වයින් බෝතලේ ඉවර කරල තව බියර් ටිකකුත් බීල හොඳ ලමයි වගේ පන්ති ඉවර වෙන වෙලාවට පන්තිය ගාවින් ඒඩ්‍රියන්වත් හලාගෙන ගෙදර ආව.


එන්ඩ එන්ඩ ඔය කලෙක්ශන් එක වාස්ප වෙනව කියල තේරුනාම ආපහු බෝතල් ටික ට්‍රන්ක පෙට්ටියට ගියා කබඩ් එකට වීදුරු බඩු ආව.. ට්‍රන්ක පෙට්ටියට දැම්මට අපි සැලෙයිද??? නෑ සහෝදර වරුනි..... අපි ඒකෙනුත් ඉස්සුව ඉබ්බව කඩල ඒවගේ වෙන ඉබ්බෙක් දැම්ම. දැන් යතුර අපි ගාව.. බොන්ඩ මුකුත්ම නැතිවෙනකොට අපි ඔකට බහිනව ... ඔහොම ඉතින් අන්තිමට අවුරුද්ද්කට විතර පස්සෙ දවසක් බැලින්නම් බෝතල් තුනයි ඉතුරු වෙලා තිබුනේ.... ඒ තුන තාත්තට ඉතුරු කරා.මදෑ නේ........ අරක්කු සරීරයට අහිතකරයි..ඒකයි අපි බීල ඉවර කරේ

Tuesday, October 24, 2017

එදා සහ අද




ඔන්න ඉතින් නත්තලත් ලන්වේගෙන එනවනෙ තඩියට හිතුන එදා සහ අද තඩියලගෙ පවුලෙ නත්තලට කරපු කියපු  දෙවල් වෙනස් වුන විදිහ ගැන පොඩ්ඩක් ලියන්ඩ. පලවෙනියෙන්ම පටන් ගන්නම් එදා කාලෙන්,

එදා

කස ගහ

නත්තලට සතියකටවත් උඩදි ඉදන් අපි නත්තල් ගහ හදන්ඩ තමයි කල්පනාව හැමදාම අම්මට කරදර කරනව කස අත්තක් කපල දෙන්ඩ කියල, කොච්චර කරදර කරත් නත්තලට දවස් තුනකට විතර කලින් තමයි රාජා මාමා ඔය කස අත්ත කපන්නෙ, එක පාරම ගමේ ඉන්න අනිත් කොල්ලො කුරුට්ටොන්ටත් එක්කම මුලු ගහම සුද්ද කරල දානව. ඉතින් එදාට කට්ටිය ඇවිත් කස අතු අරන් යනව.  පොරට කෙලින් ඇවිදින්ඩ බැරි වුනාට වත්තෙ පිටියෙ වැඩනම් තාමත් කරනව. ඉතින් පලවෙනියෙන්ම ඔය අත්ත හිටවන්ඩ පුලුවන් බකට් එකක් හොයා ගන්නව ඒකට පස් පුරෝල ඕක ගෙයි සාලෙ මැදින් හිටෝනව එහෙම හිටෝපුවම මේක හරියටම වහලෙ ගෑවෙන ගානට උසයි.

ඔය කස අතු පොඩි වුනාමත් මහ අමුතු සුවඳක් එනවනෙ ඒකත් නිකන් හරියට නත්තල් සුවඳ වගේ. මුලු මහ ගෙදරම ඒ සුවදින් පිරෙනව. මේ වෙනකොට අම්ම ඔක්කොම සැරසිලි බඩු ගෙනල්ල තියෙන්නෙ එහෙම කියුවට මහ ලොකු ජාති ගොඩක් නෑ ජාති දෙකයි තුනයි තියෙන්නෙ බැලුම් බෝල,  ටොපි, චොකලට්, දිලිසෙන සැරසිල්ලක් (tinsel) බලුප් වැලක් ඔච්චරයි.

තව තාත්තා එවල තිබුන නත්තල් පප්පෙකුත් හිටිය මතකයි ඒ වගේම ලොකු තරුවකුත් තිබුනා. ඉතින් අපේ පලවෙනි වැඩේ තමයි බැලුම් පුම්බන එක. එකක් දෙකක් නම් පිම්බුව කියමුකො ඔක්කොම පුම්බන්ඩ හෙන ගේමක් දෙන්ඩ ඕන අනිතිම ටික පුම්බන කොට හුලන් පාර පිටවෙන්නේ කටින් නෙමෙයි පුකෙන්. හිහිහි ඇත්ත බොලව් හිනා වෙන්නේ. ඉස්සර බැලුම් ඒ තරන් හයියයි අනික මුලු ගහටම ඇති වෙන්ඩ ගේනවනේ අර කුකුලේ ගම ස්‍රියන්තය හිටියෙත් ඔය මහ ගෙදරමයි ඒ දවස් වල, පොර ඉතින් අපි පුම්බල දෙන බැලුම් වලට ගැට දානව ඊට පස්සෙ ඒවට නූල් කෑලි බදිනව.පලවෙනියෙන්ම නත්තල් ගහට ලයිට් වැල දානව ඊට පස්සෙ අර දිලිසෙන වැල් එල්ලනව ඊටත් පස්සෙ බැලුම් ටික ඊට පස්සෙ ටොපි චොකලට් ටික,
ඔන්න ඔහොම නත්තල් ගහ හදල ඉවර කරනව ඉවරයි කියුවට ඉවරම නෑ ඇයි ගවලෙන ඒකත් හදනව.


නත්තල් දවසෙ රෑ අපි ඔක්කොම පල්ලි යනව ඉස්සර ඔය බොරු ආටෝප තිබුන් නෑනෙ තියන ඇදුම ඇදගෙන පල්ලි යනව, පූජාව ඉවර වෙලා එනකොට මම්මාච්චි කෝපි වක් කරල කේක් කපල තියනව ඉතින් ගමේ ඉන්න පවුලෙ නෑදෑයො ටික පල්ලියෙන් කෙලින්ම මහ ගෙදරට කෝපි බීල සුබ පතාගෙන ගෙවල් වලට යනව. ඉතින් අපිටත් නත්තල් සීය එවපු තෑගි හම්බෙනව.
පහුවෙනිදා මහ ගෙදරට කට්ටියම එකතු වෙනව, කන්න බොන්න අරවද මේවද ඔක්කොම පිරිල ඉතින් නෑදෑයො කට්ටියම ආපුවම පුන්චි උන්ට තෑගි දෙනව ටිකකින් කට්ටියම  මොනා හරි බඩට දාගෙන සෙල්ලම් කරනව ක්‍රිකට් ගහනව, එල්ලෙ ගහනව, ගස් අල්ලනව, තවත් පොඩි උන් බට්ටො පනිනව මේ සෙල්ලම් කිරිල්ලට වයස ප්‍රශ්නයක් වුන් නෑ ලොකු පොඩි ඔක්කොම සෙල්ලම් කරා දවල්ට කන වෙලාව වෙනකොට වැඩිහිටියො පොඩියට ඩින්කල් එකක් දාන්ඩ සෙට් වෙනව අනිත් උන් ආපහු සෙල්ලම, හවස් වෙනකොට වෙරිවුන අය ඔක්කොම ආපහු පොඩ්ඩක් සෙල්ලම් කරනව හවස සන්ගීත පුටු තරගයක් අන්තිමටම මල්වෙඩි පත්තු කරනව ඊට පස්සෙ ඉතින් කට්ටිය සතුටින් සමාදානෙම් ගෙවල් වලට විසිරිලා යනව.

එදාටයි අදටයි අතර මැද

වෙනසකට වුනේ අපි වයසින් වැඩුන එක, වෙනද වගේම නත්තල් ගහ හැදුව හැබැයි මහ ගෙදර නෙමේ අපේම ගෙදරක මහ ගෙදරට ටිකක් පිටි පස්සට වෙන්න. නත්තල් ගහේ බලුප් නිවි නිවි පත්තු වෙන වර්ගෙකට මාරුවුනා බැලුම් එහෙම්මම තිබුනා ටොපි චොකලට් හැලිල ගියා. දැන් මහ ගෙදරට එකයි අපේ ගෙදරට එකයි නත්තල් ගස් දෙකයි. හැබැයි තවමත් එකම කස ගහ.
තවමත් වත්ත මැද තිබුන පිට්ටනියෙන් මහ ගෙදර ලගම තියන ඉඩට මාරුවුන අපි එල්ලෙ ගැහුවා ගස් ඇල්ලුවා හැබැයි බට්ටො පනින එක නැතිවෙලා ගියා
තෑගි බෝග නම් හම්බුනා ගෙදර උයපු කෑම එක කේටරින් එකකින් ගෙනාව වෙනද මහගෙදරම හිටපු නෑදෑයො ටික හවසට ෆලූඩා බොන්ඩ අපේ ගෙදරට ආව. හවස සෙල්ලම් කරන එක නැවතුනා ඒ වෙනුවට එතන්ට ජොනී අයියා එකතු වුනා අපිත් යන්තන් හොරෙන් සූට්ටක් ජොනී අයියාව යූස් කරා. (හරි හරි ජොනී අයිය ගැන කියන්නම් ඉන්ඩකො)


අද

නත්තල් ගහ ආර්ටිෆිශල් ගහකට මාරු වෙලා අපි හදපු ගහ දැන් හදන්නෙ ගෙදර වැඩ කරන කොල්ලො කස ගහ කපල දාල නිවි නිවි පත්තු වුන බල්බ් වෙනුවට එල් ඊ ඩී බලුප් වැලක් ඇවිල්ල ඒ මදිවට ඒකෙන් ලස්සන මියුසික් එකකුත්‍ යනවා බැලුන් ඕල්ඩ් පැසන් වෙලා ඒ වෙනුවට පාට පාට බෝල වගයක් ඇවිත් අර දිලිසෙන වැල් වෙනුවට තවත් එක එක වර්ගයෙ ලස්සන ලස්සන වැල් ඇවිල්ල
ඔක්කොම වැඩ ලේසි වෙලා ඉස්සර වගේ කසගස් කපන්ඩ ඔන නෑ පඩ ඇර ඇර බැලුම් පුම්බන්ඩ ඕන නෑ..


පල්ලි යන්ඩත් තියන විච්චූරන ඔක්කොම දානව, ඉස්සර වගේ මම්මාච්චි අපි එනකන් බලන් ඉන්නෙත් නෑ. එයා නිදි අනිත් නෑදෑයො රෑට එන්නෙත් නෑ එයාල හිතනව ඇති මොකටද අනුන්ට කරදර කරන්නෙ කියල

ඉස්සර කරපු කිසිම සෙල්ලමක් දැන් කරන් නෑ ඒව කරන්ඩ බෑලු දාඩිය දානවනෙ. ඔක්කොම සෙල්ලන් ඉවරයි ඉස්සර අපි එල්ලෙ ගහපු තැන, ගස් අල්ලපු ගස්, තවමත් ඒ විදිහමයි ඒව බලාගෙන ඉන්නෙ හරියට අපි ඇවිත් ආපහු එයාලත් එක්ක සෙල්ලන් කරයි වගේ.(එහෙම කොහොමද අපිට දාඩිය දානවනෙ ඒ හින්ද බෑ) ඉතින් ඔය ඉතුරු වුන කාලය අපෙන් ගත්තෙ ජොනිවෝකර් අයියා.(මෙයාට තමයි උඩින් ජොනී අයියා කියුවෙ) එක ඉවර වෙන්ඩ එක පැටව් ගහනව අපේ දැන් අලුත්ම සෙල්ලම වෙලා තියෙන්නෙ ජොනී අයියලා කීයක් ඉවර කරනවද කියන එකයි

2015 අවුරුද්දෙ ඉවර කරපු ජොනි අයියල

තවත් එකක් අලුතින් එකතු වුනා ගිටාර් ගහල සින්දුවක් කියන්ඩ අපි සෙට් වුනා, ඒකත් තුන් හතර පාරකට වඩා කරේ නෑ ගිටාර් ගහන්ඩ දන්න උන්ගෙ පොයිය බලන්ඩ වුනා, අන්තිමට ලගම තියන වාහනේකින් සින්දුවක් දාගෙන අහන්ඩ පුරුදු වුනා මේ මෑතක ඉදන් තවත් අලුත් සෙල්ලමක් අපිට එකතු වුනා කැට ගහන්ඩ අවුරුදු ක්‍රීඩාවක් නත්තලට ඈදාගත්තා, ඒ අපි බොන එක විතරමක් නෙමෙයි සෙල්ලනුත් කරනව කියන්ට වෙන්ඩ ඕනෑ.

අර සන්ගීත පුටුත් ඔහොම්මම හැලිලා ගියා. පොඩි උන්ට තෑගි බොහොම සීමිත වුනා ලොකු උන්ට හම්බෙච්චත් එහෙමයි.
මොකද සෙල්ලන් නැත්තන් දිනපු උන්දල නෑ දිනපු උන්දල නැත්නම් තෑගිත් නෑ.
මොකක් හෝ හේතුවකට අපේ ගෙදර තිබුන ෆලූඩා පාටියත් එහෙන්ම නැතිව ගියා.
ඉතින් ඔන්න ඔහොමයි අපි අලුත් ලෝකෙට මාරු වුනේ.....

ඉතින් මෙහෙම මනෝපාරක් ගහගෙන ඉන්න තඩියට හිතුනෙ අපේ නත්තල තනිකරම ජොනී අයියා අරගෙන නේද කියල අනේ මේ පෝස්ට් එක කියෝලවත් ඉස්සරහට එන නත්තලේදිවත් අපේ උන්ට ආපහු ගිටාර් පාරක් ගහල සින්දුවක් කියන්ඩ එල්ලෙ පාරක්, ක්‍රිකට් පාරක් ගහන්ඩ, අඩුම තරමෙ බට්ටො පනින්ඩවත් ආසාවක් ආවොත් හොදා.


මේක මෙහෙම සුලුවට කියල අත ඇරියට මෙතන හැන්ගිච්ච දෙයකුත් තියනව. අපි අතරෙ අපේ තුන්වෙන පරම්පරාවෙ පොඩි උනුත් අපිත් එක්ක ඉන්නවනෙ. අපි පොඩි කාලෙදිත් අපිව බොන තැනින් කොච්චර එලෙව්වත් බයිට් තියන හින්ද අපි ඔතනටම එනව (ඒකට දැන්නම් අම්මල තාත්තල අයියල මල්ලිල අක්කල නන්ගිල නැන්දල මාමල ආච්චිල සීයල බෑනො මුනුපුරෝ අත්තල මුත්තල හතර වරිගෙම එකම මේසෙක ඉඳන් එකම බෝතලෙන් දා ගන්නව) එහෙම ඇවිල්ල අපිත් පොඩ්ඩක් කට්ටිය එහෙට මෙහෙට වෙනකන් ඉඳල පොඩ්ඩක් තොල ගානව අපේ මනසට වැටුනෙ මේ බොන එක පට්ට ආතල් සීන් එකක් කියන එකයි මිනිස්සු ලොකු වෙනකොට අරක්කු බොන්ඩ ඕන කියන මතයක් වැටුන, අපිට වුන ඒ දේම අපි අපෙන් පස්සෙ ඉන්න උන්ටත් කරනව නේද කියල තඩියට හිතෙනව. තඩියටනම් මෙහෙම හරි මතකයක් තිබුන, ඒත් අපේ පොඩි උන්ට ඉතුරු වෙන්නෙ අපි බීපු හැටි ගැන ලියන්ඩ තමයි මොකද අපි සෙල්ලමක් කරන්නෙවත් නැත්නම් වෙනමගුලක් වත් කරන් නෑනෙ පටන්ගත්තු වෙලාවෙ ඉඳන් බොනව ඇරෙන්ඩ මම හිතන්නෙ අපි පොඩ්ඩක් මේ සිස්ටම් එක වෙනස් කරොත් හොඳයි කියල.

මේක ඉතින් බහුතරයක්ම පවුලේ උන් වෙනුවෙන් ලියපු පෝස්ට්ටුවක් බව කරුනාවෙන් සලකන්න