Sunday, October 15, 2017

කේටරින් සර්විස් ඇබැද්දි


මේ කතාව නිකන් උඩ බලාගෙන කෙල ගහ ගන්නව වගේ වැඩක්.අවුලක් නෑ ඒ වුනාට රසවත් සීන් එකක්.
තඩිය ඒ කාලෙ ලොකු පොඩියට කරගෙන ගියා ඔය ගාමන්ට් ෆැක්ට්‍රි වලට කෑම දාන බිස්නස් එකක් දවසට කෑම හය හත්සීයක් විතර යනව ඉතින් ඔය ඉවිල්ලත් ලේසි පහසු සීන් එකක් නෙමෙයිනේ. උදේ කෑම එහෙම තියන දවසට පාන්දර ඉඳන් නැගිටන් ගේම ගහන්ඩ ඕන. හාල් හෝදන්ඩ , පොල් ගාන්ඩ, හාල්මැස්සො ඔලු කඩන්ඩ, මාලු , මස් කපන්ඩ මැල්ලුම් තෝරන්ඩ, මැල්ලුම් ලියන්ඩ, බෝන්චි කපන්ඩ , වම්බටු කපන්ඩ බදින්ඩ හෙන වැඩ ගොඩයි අමාරුම පපඩම් බදින එකනෙ..

ඉතින් මේ සිද්දිය වුනේ දවසක් උදේ කෑම තිබුන දවසක සම්පූරන කෑම ගාන හත්සිය පනහක් බුෆේ දාන්ඩ ඕන ඉතින් සුපුරුදු පරිදි උදේම කට්ටිය වැඩ පටන් ගත්තා මෙනූ එක තිබුනෙ සුදු බත් , සම්බෝල , හාල්මැස්සො , පරිප්පු පට්ට මෙනූ එක පොල් ගාල කිරි මිරිකල පරිප්පුවට දාල ඉතිරි කුඩු වලින් සම්බෝල හදන්ඩත් පුලුවන් පට්ට ලාබයි නේ...... අපි එහෙම කරේ නෑ.. ඔය පොල් ගාන්ඩ මැශින් එහෙම තියන හින්ද, පොල්ටික වත්තෙන් හම්බෙන හින්ද අපිට කුඩු වලින් සම්බොල ගහන්ඩ ඕන වුන් නෑ.


හරි හරි ඔන්න ඉතින් පිට පැනල වි‍යාපාර රහස් එලි පනින්ඩ යනව නේ.. කොහොම හරි කට්ටිය කෑම ටිකත් උයල ෆැට්‍රියට ගිහින් බෙදුව කියමුකො. ඔය ගාමන්ට් වල ඉන්න ළමයින්ට වෙඩිමක වගේ කෑම තිබුනත් වැඩක් නෑ මොකක් හරි ඇදයක් කියනවම නෙ. ඒ වුනාට බෝඩිමට ගියාම කන්නෙ බතුයි එක හොද්දයි නැත්තන් ලූනු කෑල්ලකුයි එහෙමත් නැත්තන් සම්බෝලෙකුයි තමයි. ඉතින් මේ කියන දවසෙ මේනූ එක නැගල යනවනේ මම හිතුවෙ අදනම් කොම්ප්ලේන් නෑ කියල කොහෙ ඔන්න අටහ මාර නමය වෙද්දි වැඩ කරන කොල්ලෙක්ගෙන් කෝල් එකක් එනව
ඔය කෝල් එකක් එනව කියන්නෙ බොක්ක කූල් වෙන සීන් එකක් කෑම මදි වෙලාද? මගදි මුන් හැප්පුනාද? කෑම හරි නෑ කියනවද වගේ නා නාප්‍රකාර සීන්.. එක පාර ඔලුවට ඇවිල්ල කලඹල හොල්ලල පොලේ ගහනව වගේ තමයි. ඔය කෝල් එක එනව කියන්නෙ.

"සෑර් මාර කේස් එකනෙ වුනේ"
"ඇයි මොකෝ වුනේ කෑම අවුල් ලුද?"
"නෑ සෑර් කෑම එකක හූනෙක් හිටියනෙ"
"නෑ... යකෝ කොහෙන්ද හූනෙක් ගියෙ, වෙන්ඩ බෑනෙ බන්"
"සර් කරෝල එකේ තිබුනෙ... කරවුන බැදිච්ච හූනෙක් පන පිටින් එකෙක් නෙමෙයි"
"ඌව හොඳට තෙල් දැමිල ද?"
"ඔව් හොයන්ඩත් අමාරුයි හොඳටම බැලුවොත් තමයි පේන්නෙ කොහොම මේකි දැක්කද දන් නෑ"
"හරි දැන් මොකද වුනේ කට්ටිය කෑම කන්ඩ බෑ කියනවද"
"නෑ ඒ කෙල්ල හිටිය ටේබල් එකෙ කට්ටිය නැගිටල ගියා අනිත් උන් කනව"
"හරි හරි ශේප් කරගන්ඩ බලපන් මොනා හරි කියල එන්ඩ බලපන්කො"
"හරි සර්"

ඔන්න ඉතින් තඩිය හිත හදා ගත්තා වැඩේ ගොඩ කියල. ඒ ආතල් එක ටික වෙලාවයි ඔන්න ආපහු කෝල් එකක් එනව මානව සම්පත් මිස් ගෙන්

"හෙලො ....මිස් ගුඩ් මෝනින්"
"මෝනින් මිස්ටර් තඩිය පොඩි ප්‍රශ්නයක් තියනව පුලුවන්ද ෆැක්ට්‍රියට දැන් එන්ඩ"
"හරි මිස් මම එන්නම්"

දැන් ඉතින් සීන් එක හරි එච් ආර් එකටම සීන් එක ගිහින් නේ අවුලක් නෑ ගිහින් බලනව කියල තඩියත් බොක්ක කූල් කරන් යනව ඔය අතර මගදි තඩියට එක එක ඒව හිතෙනව මේ ඕඩරේ නැති වුනොත් මොකෝ වෙන්නෙ කියල ඒ වගේම තඩියට මහ කක්කා අයිඩියා එකකුත් එනව. ඔකත් හිතෙ තියාගෙන යනව

තඩිය එච් ආර් එකට යනව ගෑනිගෙ මූන එච්චර හොඳ නෑ.
"ඉඳ ගන්ඩ මිස්ට තඩිය විනාඩියක් ඉන්ඩ"
"........ මට අර කෑම එකයි ඒ ලමයවයි එවන්ඩ"
"මිස්ට තඩිය ඔයාලගෙ අද කෑම එකක හූනෙක් ඉඳල හම්බුනා නේ"
"අනේ මිස් එහෙම වෙන්ඩ විදිහක් නෑනේ මිස්ල දන්නවනෙ අපේ කුස්සිය ඒ+ හම්බුන එකක් විත්තිය ඉතින් ඒකෙ හූනෙක් ඉන්ඩ විදිහක් නෑනෙ"
"ඒ වුනාට අද හම්බෙලානෙ මිස්ට තඩියා..සීරියස් කේස් එකක් මේක"

ඔන්න අර ළමයයි කැන්ටිමේ සුපවයිසරුයි දෙන්නම පැත්ත දොරකින් ඇතුලට ආව සුපවයිසර්ගෙ අතේ බත් එක ඔන්න ඉතින් දැන් තඩියට පෙන්නනව මේ ඉන්නෙ කියල

හුටා ඇත්ත තමයි හොයන්ඩ අමාරු වුනාට හූනෙක්ගෙ හැඩේ තියනව හාල් මැස්සට වඩා ටිකක් ලොකුයි. තඩිය ආපු කක්කා අයිඩියා එක ක්‍රියාත්මක කරා

"කෝ බලන්ඩ "


කියල තඩිය ගත්ත අතට අර හූනව දාගත්තා කටට දෙපාරක් විතර හපල ගිල්ල කට්ටිය කට ඇරගෙන මූන දෙක කරගෙන සතෙක් දිහා බලනව වගේ මගේ දිහා බලන් ඉන්නව

"මිස් ඒ හාල් මැස්සෙක් හූනෙක් නෙමෙයි ටිකක් ලොකු හින්දයි මේගොල්ලො හූනෙක් කියල තියෙන්නෙ මේ ඉන්දියන් හාල්මැස්සොනෙ මිස් ටිකක් ලොකුයි උන්"

දැන් ඉතින් කොහෙද ඌ හූනෙක් වුනත් ඔප්පු කරන්ඩ සාක්කි නෑ සාක්කිය තඩියගෙ බඩේනේ..

"ආ ඒක තමයි" යන්තන් මිස් වචනයක් ගැටගහ ගත්තා

"මිස් එහෙනම් ලමයින්ට කියන්ඩ ඒ හූනෙක් නෙමෙයි කියල නැත්තන් ඔය ලමයි බොරුවට ප්‍රශ්න ඇතිකරනව නේ."

"අනේ සොරි මිස්ට තඩිය කරදර කරාට මමත් වැඩිය හෙවුවෙ නෑ"

"අනේ නෑ මිස් කිසි අවුලක් නෑ ඔය වගේ පොඩි පොඩි ප්‍රශ්න එනව ඒව ඒතරම් ගැටලු නෙමෙයි.... එහෙනම් මිස් මම ගිහින් එන්නම්"

"හා හොඳයි මිස්ට තඩියා"

ඔන්න ඔහොම තමයි තඩියා හූනව හාල් මැස්සා කරල වැඩේ ගොඩ දාගත්තෙ.

පස්සෙ ඉතින් එලියට ආපු ගමන් ම කටුනායක තියන බාර් එකෙන් පොඩියට සොට් එකක් දාල අප්පිරියාව මකා ගත්තා..








Thursday, October 12, 2017

SEX ISLAND



ළමායි වැඩිහිටියො විතරක් කියවන්න 18 අඩු අය කියවන්ට එපා. ඒ වුනාට මේක කියවන්නෙම අඩු උන් කියල මම දන්නව.

මොකක්ද මේ සෙක්ස් අයිලන්ඩ් කියන්නේ??
කොහෙද මේක තියෙන්නේ??
මොනවද කරන්නෙ??
ගනන් කොහොමද??
කවුද ඉන්නෙ??








මේක ඇවිල්ල එක්තරා ඉවෙන්ට් එකක්. පාටියක් වගේ එකක් කියුවත් අවුලක් නෑ මේක තියෙන්නෙ කොලොම්බියා වල පවුද්ගලික දූපතක. විස්තරේ කෙටියෙන්ම කියන්නම්. ඔයා කොලොම්බියාවට ගොඩබැහැපු වෙලාවෙ ඉඳන් ආපහු කොලොම්බියාවෙන් පිටත් වෙනකන් සුපිරි ෆන් එකක් දෙන සීන් කෝන් එකක් තමයි මේ.






කාන්තාවන් හැට දෙනෙක් අතරින් කැමති දෙදෙනෙක් ඔබට තෝරා ගැනීමට පුලුවන්. ඉදිරි දවස් හතර පුරාවට ඔබට කැමති විදිහට එයාලව මාරු කර ගන්නත් පුලුවන් සියලුම කෑම බීම වර්ග නොමිලේ.ඕනම මත්ද්‍රව්‍යක් පාවිච්චි කරන්න පුලුවන්.



ඉතින් මේකෙ ටිකට් එහෙමත් එච්චර ගනන් නෑ $5000 ලන්කාවෙ මුදලින් නම් 760,000 ක් විතර තමයි වෙන්නෙ. මේකට ගුවන් ටිකට්පත ඇතුලත් වී නෑ.




තඩියනම් එකක් බුක් කරා යන අය ඉන්නවනම් කියන්ඩ සෙට් වෙලාම යමු.

 මෙන්න තියනව මේකෙ වීඩියෝ එක

video



තව දවස් 43 යි ටිකට් 7යි ඉතුරු වෙලා තියෙන්නෙ. ඉක්මන් කරන්න ඔබේ ටිකට් පත අදම වෙන්කරවා ගන්න.!!!

 මේ ගැන පලවූ පුවතක් http://www.dailymail.co.uk/travel/travel_news/article-4952104/Video-offers-sex-drug-holiday-Colombian-island.html

Wednesday, October 11, 2017

කුකුලේ ගම


තඩියගෙ අම්මගෙ පැත්තෙන් ඔය කුකුලේ ගම කියන ගමට නෑදෑකමක් තියනව නේ. ඔය කුකුලේ ගම ගැන තඩියගෙ පොඩි කාලෙ ලොකු කාලෙ මතක හා අත්දැකීම් කීපයක් තමයි මේ.

පලවෙනියෙන් ගම ගැන විස්තරයක් කියන්නම්. මේ ගම ලස්සන කදු වලින් වට වුන පට්ට ලස්සන ගමක්. ඉස්සරනම් ගැමිකම කියන එක එකෙන්ම තිබුන පැත්තක් නිවාඩුවක් හම්බුනාම අපි යන්ඩ කැමතිම පැත්තක් තමයි මේ. දැන් නම් තත්වය උඩ යටිකුරු වෙලා තියෙන්නෙ..ඒ කුකුලේගම ජල විදුලි බලාගාරය පටන් ගැන්මත් එක්ක කට්ටියගෙ අතමිට සරු වෙලා ගෙවල් වෙනස් වෙලා යානවාහන ඇවිල්ල තියන හින්දයි. ඒත් තවමත් අපි නිවාඩුවකට එහෙ යන්නෙ හරිම කැමැත්තෙන්.......



පලවෙනියෙන් තඩිය පොඩි කාලෙන් පටන් ගන්නම්කො. තඩියගෙ ආච්චියි අක්කා කෙනෙකුයි තඩියයි තමයි මේකට සම්බන්ද..

ඔන්න ඉතින් කුකුලේ යන දවස උදාවුනා,එහෙම ඉතින් දවස උදාවුනාට තඩිය කලින්දවසෙ ඉඳන්ම නැගිටගෙන තමයි. උදේ පාන්දරම අපි ගෙදර ඉඳන් පාරට පයින් එනව කිලෝමීටරයක් විතර එතනින් බස් එකෙන් මීගමුව බස් නැවතුමට එනව මාව ඉතින් අර අක්ක (මැණිකී) අතින් ඇදගෙන තමයි යන්නෙ. තුන් දෙනාම ඉතින් කොලඹ යන බස් එකකට නගිනව ඔය අතරෙ තඩියට හෙන බඩගින්නක් එනව ඉතින් පටන් ගන්නව අඩන්ඩ ගෙදරින් ඔතාගෙන ආපු මොනාහරි බිස්කට් කෑල්ලක් කටේ ඔබල තඩියගෙ කට වහනව. කොලඹට යනකන් ආය කතා නෑ පිටකොටුවෙන් බැස්සම ඉතින්  තඩිය ඇපල් දකිනව මිදි දකිනව පෙයාර්ස් දකිනව ඉතින් මම්මාච්චිට කරදර කරන්ඩ පටන් ගන්නව දකින දකින දෙවල් ඉල්ලල. අනේ ඉතින් ඉල්ලන ඔක්කොම අරන් දෙනව. වටයක් ගහල නගිනව රත්නපුරෙ යන බස් එකට.

ටික දුරක් යනව වටපිට බල බල ඊට පස්සෙ තඩියට නිදිමතක් එනව මම්මාච්චිට හේත්තුවක් දාගෙන නිදා ගන්නව... ආපහු කවුරු හරි වමනෙ දානව ඇහිල නැගිටිනව වටපිට ඔක්කොම කදු, සීතලයි, මීදුම, මැණිකි අක්ක ජනේලෙ බදාගෙන වමනෙ පාරක් දානව. මම්මාච්චි ඉතින් පිට අතගාල වතුර ටිකක් පොවල කටවටෙ පිහ දානව. ඔන්න ඉතින් පැය පහකට හයකට  විතර පස්සෙ අපි පාලමක් ගාවින් බහිනව. ඔතන ඉදන් ගමන කැලෑව මැදින් වැටුන පොඩි අඩි පාරක තමයි.



කලින්ම අපි එනව කියල ලියුන් කඩදහියක් යවල තියන හින්ද ස්‍රියන්ත අයිය පාලම් කොකෙක් වගේ පාලම උඩට වෙලා මග බලාගෙන ඉන්නව. අපිව දැකපු ගමන් පැනල ඇවිත් මලු ටික ඔක්කොම උස්ස ගන්නව. ඊට පස්සෙ පොර ඉස්සර වෙලා යනව. තේ වතු මැදින් පොඩි දිය පාරවල් මැදින් ඒ දඩු වලින් කැලෑ අස්සෙන් තමයි මේ ගමන යන්නෙ හරිම ලස්සනයි, මේ කැලේ කූඩැල්ලන්ගෙන් අඩුවකුත් නෑ මග දිගට කූඩැල්ලො එල්ලෙනව ඔහොම යනකොට හම්බෙනව එල්ලෙන පාලමක් කුකුලේ ගඟ හරහ තමයි ඕක තියෙන්නෙ කම්බි දාල හදල තිබුනට තඩියට ඕක දිගේ යන්ට බයයි


උස නැති හින්ද උඩම යකඩ කම්බිය අල්ල ගන්ඩ බෑ අනික මැදට යද්දි ඔක වැනෙනඩ ගන්නව ඔන්න ඉතින් ස්‍රියන්තය ඔක්කොම පැත්තක දාල තඩියව වඩා ගන්නව. ඔහොම හිටියට පොඩි කාලෙත් තඩිය හරි බරයි ඈ... මේ සම්පූරන ගමන කිලෝමීටර තුනක් විතර තියනව අන්තිමටම අහු වෙන්නේ තවත් පොඩි ලස්සන දොල පාරක් ඔකෙන් එගොඩ වුනාම කන්දකට වගේ වෙන්ඩ මැටියෙන් හදපු ගෙයක් තියනව ඔක තමයි තව සතියක් විතර අපි ඉන්ඩ යන ගේ... පරිසරය වුනත් හරිම සුවදායි බවක් තමයි මේ හරියෙ තියෙන්නෙ ඒ වගේම ගේ ඇතුලත් හරිම කූල්.


ආපු ගමන්ම සබන් කෑල්ලක් දීල ඉන්න කූඩැල්ලන්ගෙ ගාල උන්ව හලල දානව. ඊලගට ලොකු වතුර වීදුරුවක් ඊට පස්සෙ කෙලින්ම කෑමට..... ඔන්න හොඳම හරිය ගෝන මස් රතු බත් සම්බෝල පරිප්පු පපඩන් එක්ක බුරිය උල් වෙන්ඩ කෑවැකි. ඊලගට කිතුල් පැනි එක්ක මී කිරි. ඊට පස්සෙ ඉතින් වැඩිහිටියො එයාලගෙ වල් පල් කියෝනව පොඩි උන් ටික අරහෙ මෙහෙ දුව දුව නටනව... නීති දාන්ඩ කවුරුත් නෑ වැලි අල්ලන්ඩ එපා කියන් නෑ වතුරෙ බහින්ඩ එපා කියන් නෑ පට්ටම නිදහස්.

මට මතක විදිහට අපි මේ ගියෙ අවුරුදු කාලෙ ලන්වෙලා මිදුලෙ පුටු කබලකට හේත්තු කරපු  හයිය ලෑල්ලකට කැටේ විසි කරන්ඩ කොල්ලො කෙල්ලො පිරිල හිටිය සුට්ටන් සුට්ටන් උන් තමයි. මම්මාච්චි ඔක්කොටම සුපියල් දෙකේ කාසි දෙක ගානෙ බෙදල දුන්න ඔන්න ඉතින් එක එකා මරාගෙන කැට ගහනව....


තඩිය වැඩිපුරම ආස අනික් වැඩේ තමයි මාලු අල්ලන එක. ගෙදරින් පහලට බැස්ස ගමන්ම දොල ඔකේ ඉතින් පොඩි පොඩි මාලු පිරිල බැනියමක් ගලෝගෙන තව කොල්ලෙක්වත් අල්ලගෙන ඔකෙන් මාලු අල්ලනව උන්ව පොඩි කුප්පි වල දාල එකතු කරනව ගෙදර යනකොට අරන් යන්න කියල. කොහෙ උදේ වෙනකොට උන් අතුරුදහන් වෙලා


කවුරු හරි උන්ව ආපහු දොලට දානව එකෙක් වත් ගෙදර නම් ගේන්ඩ හම්බුන් නෑ

හවස් අතට පොඩි සිංඥ් මාම ගහෙන් බාපු කිතුල් රා කලයක් ගේනව මම්මාචිචිත් අසෝක වීදුරුවෙන් දෙකක් විතර නෝමල් එකෙ ඉවර කරල දානව අපිටත් ඉතින් යාන්තක් එහෙන් මෙහෙන් දිවේ ගාල බලන්ඩ හම්බෙනව.


ඉතින් මෙහෙ රෑට නිදාගන්න එකත් පුල් මාවලස්. බූරු ඇඳ තමයි තියෙන්නේ.රෑට පට්ට සීතලයි. ඔහෙ තිබුන පරන බැටරි දාන රෙඩියෝ එකක් ඔක ඉතින් මම උස්සන් ඇවිත් ඇඳේ තියාගෙන සින්දු අහනව ඒ දවස් වල කරන්ට් එක එහෙම නෑ රෑ හත අට වෙද්දි ඔක්කොමල නිදි. ඉතින් මේ ගම බොහොම නිස්කලන්කයි නියම හයිඩ් අවුට් ප්ලේස් එකක්.

පොඩි කාලෙ මතකය නම් ඔච්චරයි ඊ ලගට ටිකක් ලොකු කාලෙක එකක්

මේ ගමනට තඩියගෙ මල්ලියි මල්ලිගෙ බාලයක්ස කන්ඩායමෙ කට්ටියයි තඩියගෙ මෑණියොයි පියානොයි තමයි ලෑස්ති වුනේ අපි ගියෙ කුකුලේ ගඟ ගාව කෑම්ප් එකක් ගහන්ඩ.කට්ටිය ඉතින් සින්දුවක් එහෙම කියාගෙන ගඟ ලඟ කෑම්ප් සයිට් එක සුද්ද බුද්ද කරල වැලි දාල පොඩි කන්ඩියක් වගේ හදල ඒක උඩ ටෙන්ට් ගහල ලක ලෑස්ති කර ගත්තා. රෑට අමුවෙන්ම ඉන්ඩ බැරි හින්ද තඩියයි ස්‍රියන්තයයි මාරු වෙලා ටවුමෙ බාර් එකෙන් බොතල් දෙකක් ගෙනාව. කොච්චර හොරාට කරත් ඔක ඉතින් තාත්තට මාට්ටු ඉතින් අපිට බැනලත් වැඩක් නැති හින්ද එයා ඔකෙන් කොක්ටේල් බකට් එකක්ම හැදුව. ඔය අතරෙ රෑට බාබකිවු එකකට වල් ඌර, කුකුල , මාලු එහෙම ලුනු ඇබුල් තුනපහ පදමට අතගාල තියන්ඩත් අමතක කරේ නෑ.




රාත්‍රිය උදා වුනා... නින්ද ඇයි නොයෙන්නේ.... කියාගෙන අපි වැඩේට සෙට් වුනා ගිනි මැලයක් එහම ගහල බාබකියු එකත් පටන් ගත්තා සින්දුවක් දෙකක් කියාගෙන ගානට වදින බෙරපාරයි ගිටාර් එකයි එක්ක හිමීට කොක්ටේල් වීදුරුවක් එහෙම දිව ගාගෙන ගියා.. ඉතින් ඔය බාබකිවු එක බලා ගත්තෙ තඩියා ගානට පිච්චුන පලවෙනි ඌරුමස් කෑල්ල තඩිය රහ බැලුවා.. හ්ම්ම්ම් අවුලක් නෑ මරු කට්ටියටම මස් බෙදුවා ස්‍රියන්තය කියාපි කවුරුත් කන්ඩ කලින් ඉඳුල් කරන්ඩ කියල... කොහෙ බඩජාරිය ඉතින් පටන් ගන්ඩත් කලින් කාල නේ... අවුලක් නෑ තඩියත් ඔහෙ හිටිය මොනා කරන්ඩද කාපුව වමාරන්ඩයැ. ටික වෙලාවකින් තඩියගෙ ඔලුව කැරකෙන්ඩ පටන් ගත්තා ඔහොම්ම ගෙහින් ටෙන්ට් එකක් ඇතුලට වැටුන විතරයි මතක ආපහු නැගිට්ටෙ පහුවෙනිදා උදේ.මොකද වුනේ කියල දන් නෑ මතක නෑ.
ඊට පස්සෙ ඉදන් එකම දොස්මුරයයි පෙරෙත කමට කාල යක්ස බැල්ම වැටුන කියල. එදා ඉදන් තඩියට ඌර ඇලජික් වුනා කෑවොත් හුස්ම ගන්ඩ බැරි වෙනව හොටු ගලන්ඩ පටන් ගන්නව..හේතුව මොක වුනත් එහෙම වුනා.

ඉතින් ඊට පස්සෙ කීප පාරක්ම අපි එහෙ ගියා වර්තමානෙ ඒ ගමට වෙලා තියන දේ ඉතාමත් කනගාටුදායකයි.

එක රැයින් පෝසත් වීමේ අරමුනින් කට්ටිය වල්ලපට්ට කපන්ඩ පටන් ගත්තා. ඒකෙන් හොද ගානක් හම්බ කරපු අයත් ඉන්නව. ඒ වගේම වැලි ගොඩ දාන කොටසකුත් ඉන්නව ඉතින් ගගත් දැන් හරිම ගැබුරු වෙලා.. මේ ලගදි වැස්සට ඔය ස්‍රියන්තයගෙ ගේ එහෙමත් යට වුනා ඉතින් අපි ගියා ගන්වතුර ආදාරත් අරගෙන එයාලව බලන්ඩ මේ පාරනම් අපි ගියෙ හයි වේ එකේ. උපරිම පැය දෙකෙන් තුනෙන් එහෙට යන්ඩ පුලුවන් පාරවල් කාපට් කරල ගමන නම් හරිම ලේසියි. ඉතින් ඔය යනගමන් අතරමග පන්සලක් එක්ක කන්දක් නාය ගිහින් තිබුනා මහ විශාල ගලක් පාර මැදටම ඇවිත්

වටේ පිටේ මිනිස්සු මොනාද හොයනව තඩියත් ඉතින් විපරන් කොරල බැලුව නාය ගිය වත්තෙ ඉදල තියෙන්නෙ සල්ලි කාරයෙක් මිනිහ ඔකෙන් මැරිලා ගම්මු විස්වස කරනව මිනිහගෙ සේප්පුව තවම පස් යට තියනව කියල. සේප්පුව කෙසේ වෙතත් පහල වතුර පාර හරියෙන් මිනිහගෙ ඩිෆෙන්ඩර් එකනම් මතුවෙලා තිබුනා කුඩු වෙලා තිබුනත් තවමත් එක සිග්නල් ලයිට් එකක් පත්තු වෙවී තිබුනා.



ඉතින් ඊලගට හැමෝම වගේ නවත්තන සුමන සමන් දේවාලෙ ලග නවත්තල පඩුරක් දාල එහෙම පිටත් වුනා පාරෙ තැනින් තැන නාය ගිහින් තිබුනා..කුකුලෙ ගම පාරට හරෝල යනකොට ඉස්සර තිබුන ගම කොච්චර වෙනස් වෙලාද කියල තේරුනා පාර මග දිගටම නාය ගිහින් ගල් පෙරලිලා. මේව ඉතින් මිනිස්සුන්ගෙ වැඩ හින්දම වුන දෙවල් මිසක් වැස්ස හින්ද වුන දෙවල් නෙමෙයි.





ගන්වතුර අහුවුන උදවියව බලල එහෙම අපි ලගම තියන ඇල්ලක් ලගට දවල්ට කන්ඩ ගියා අහෝ ටවුකන්ඩ මෙච්චර වැහැලත් ඒ දිය ඇල්ල හිදිලා බොහොම පොඩි වතුර පාරක් තමයි තිබුනෙ. ඊලග පාර යනකොටනම් ඔක්කොම හිදිල තියෙයි මම හිතන්නෙ. මොනව කරන්ඩද ආපු එකෙ බත් ඩින්ගක් කාල වතුර ඩින්ගක් නාල එන්ඩ පිටත් වුනා.


ඉතින් ඔය එන ගමන් තඩියට හිතුනෙ අපි පොඩි කාලෙ රස විදපු ඒ පරිසරය ඉවරයි නේද කියන එක.. අපේ පොඩි එකෙක්ට පෙන්නන්ඩ අන්තිමට මොනවයින් මොනව ඉතුරු වෙයිද දන් නෑ... විල්පත්තුව දිහා බැලුවත් ඉතින් ඔය ටිකම තමා තව අවුරුද්දකින් විතර ඔතන්ට වෙන නමකුත්  වැටිල කාන්තාරයක් වෙලා තියෙයි. ඉතින් අපි අපිට උරුම වෙලා තියන මේ පරිසරය රැක ගමු. ට්‍රිප් එකක් ගියත් යන තැන විනාස කරල එන් නැතුව එතන තව කෙනෙක්ට රස විදින්ඩ පුලුවන් වෙන්න ආරක්ශා කරල එමු.





Friday, September 29, 2017

නයිට් ක්ලබ් උණ


තඩියගෙ පොඩි කාලෙ හිටිය එල පොරක් මීට අවුරුදු හත අටකට කලින් ඉතාලි ගියා මේ සීන් එක මිනිහ නිවාඩු ආපු වෙලාවක සිද්ද වුන එකක්. මිනිහගෙ නම චරිත්. ඕකා ඉතින් නම කියුවයි කියල මාව හොයාගෙන එන්ඩයැ ඒ හින්ද අවුලක් නෑ.
මේකට ඉතින් හෙන අමාරුවක් තිබුන නයිට් ක්ලබ් එකකට යන්ඩ ඔන්න ඒ අමාරුව හොදකර ගත්තු විදිහ තමයි මේ.

අපි ඉතින් දවසක් කතාබහ කරගෙන ගෙවල් වලටත් බොරුවක් ගහල ගෙදරින් පැන්නා
ඔන්න ඉතින් අපි ලගම තිබුන පබ් එකට ගිහින් ගානට ටිකක් වැඩි වෙන්ඩ අනුමත වුනා. එහෙම නැතුව බෑනෙ දැන් අපි කටුනායක තියන කොක් පිට් එකට තමයි යන්ඩ ප්ලෑන් කරේ.එන්ට්‍රන්ස් ටිකට් එක දාහයි බියර් එකක් ෆ්‍රී. අපි දෙන්නත් ඉතින් ඇතුලට ගියා දොර ගාවම කලු ඇදගත්තු සද්දන්තයො කීප දෙනෙක් ඉන්නව. මුන් තඩියටත් වඩා උසයි මහතයි. අපි ගිහින් සෙටියකින් වාඩි වුනා වකපුනපුනා ආපු නන්ගි කෙනෙක් බියර් දෙකක් දුන්නා. අපිත් ඉතින් සුට්ට සුට්ට ගහන ගමන් නටන කෙල්ලො දිහා බලාගෙන ඉන්නව. චරිය ඉතින් ඔතන ඉන්න කෙල්ලන්ගෙ අරව මේව ගැන විස්තරයක් කියනව.
ඔය අතරෙ නන්ගි බබෙක් ඇවිත් චරියගෙ ඔඩොක්කුවෙ ඉදගත්තා අරූටත් මොකෝ ඉතින් නිකන් හම්බුන චාන්ස් එකනෙ කියල  හුරතල් කර කර හිටියා මගෙ ලගට අපු ඇන්ටිව නම් මම ලගින් තියා ගත්ත මිසක් ඔඩොක්කුවට ගත්තෙනම් නෑ අපි ලැජ්ජා බයට හැදුන කොල්ලොනෙ
ඉතින් මුන් දෙන්නා අපෙන් විස්තර අහ අහ ඉන්නව හරියට මුන් අපිව බදින්ඩ වගෙ. ඔහොම ඉන්න ගමන් මම ඉතින් මගෙ රබර් ඇහැ නටන උන් දිහාට දානව. කපල් දෙක තුනක් එක එකා බදාගෙන නටනවා . ඉතින් අපිත් නටමු කියල කෙල්ලො දෙන්න අපිව්ත් ඇදගෙන ගියා කියමුකො..

අපිත් ඉතින් පොඩ්ඩක් එහාට මෙහාට පැද්දි පැද්දි හිටියා ඔය අතරෙ අර නටපු දෙගොල්ලක් බර කතාවක මෙන්න බොලේ ටිහකින් බැලින්නම් මුන් ගෑනු දෙන්න මාරු කරගෙන නටනව


අපෙ මොකෝ උන්ට හොදයි නම්. අපි ආපහු හිටපු පුටුවට ආව. දැන් ඉතින් මේ කෙල්ලො දෙන්නට නෑ නෑ එක කෙල්ලයි ඇන්ටියි බොන්ට ඕනලු අපේ චරියගෙ ඉතින් හිත හරි වෙන එකක් හරි උනු වෙලා විස්කි ශොට් දෙකක් ගෙනත් දුන්නා. යකෝ මුන්ට විතරක් දෙන්නෙ මටත් දියන් කියල මමත් එකක් ගත්තා

ඕකත් බොන ගමන්  වටේට රබර් ඇහැත් දාගෙන දුමකුත් දාගෙන තඩිය ඉන්නව ඔය අතරෙ චරියනම් බරටම වැඩ මයෙ මොකෝ මම මගේ ආතල් එකේ. ඉතින් ඔහොම ඉන්න ගමන් සුපිරි මියුසික් ටිකක් යනව ඉදගෙන ඉන්න බෑ ඉබේ නැටවෙනව.

ආපහු ගියා නටන්ට අපිත් ඉතින් නිකන් හම්බෙන එකනෙ කියල ඔහෙ අරහෙ මෙහෙ වැදි වැදි නට නටා හිටියා මෙන්න බොලේ මුන් දෙන්නා අපහු කොහෙන්දෝ ශොට් දෙකක් අපිට ගෙනත් දුන්නා මුන් දෙන්නත් නටන ගමන් දෙකක් අතේ තියාගෙන ඉන්නව තඩිය ඉතින් නටල ඇති වගේ හිතුන හින්දා පුටුවට වෙලා ඉදගෙන චරියගෙ විකාර බල බල හිටියා

ඒ අතරෙන් අර කෙල්ලො දෙන්න හිමින් සීරුවෙ අර වීදුරු දෙක ආපහු බාර් එකට ගිහින් දුන්නා මුන් බොන් නෑ. ඕක ඉතින් තඩියට මාට්ටු තඩිය ගනන් ගත්තෙ නෑ අනන් මනන් විකාර වලින් පස්සෙ පාන්දර දෙකහ මාරට විතර අපි යන්ඩ ලෑස්ති වෙලා බිලේ ගනන් බලන්ට කියල කවුන්ටරෙට ගියා ටවුකන්ඩ කිරි අප්පට බල්ලො පැනපි බීපුව කටින් එලියට පැන්නෙ ඒ වෙලාවෙ තමයි බිල විසිහත්දාහයි විසි අට දාහකට ඔන්න මෙන්න

යකූ අපි දෙන්නට විලි ලැජ්ජාවෙ සන්තෝසෙ බැරුව ගියා.... අපි බිලත් ඉල්ලගත්තා තව ටිකකින් ගෙවන්නම් කියල
"මොකෝ බන් කරන්නෙ සල්ලි තියනවද?"
"නෑ යකෝ මෙච්චර"
"යකෝ අර *සියො දෙන්න ගහලනෙ *ත්තො"
"තෝ පකය වගේ බදාගෙන නැටුවෙ"
"වරෙන් යන්ඩ එලියට මෙතන පර්ස් අදින්ඩ බෑ මගෙ ගාවත් ටිකක් තියනව"

අපි දොර ගාවට ආව විතරයි පිටිපස්සෙන් ආපු කලුවට කලුවෙ යකෙක් වගේ එකෙක්
"මල්ලි කොහෙද යන්නෙ බිල ගෙවුවෙ නෑ නෙද?"
"නෑ අයියෙ මේ සල්ලි ගන්ඩ වාහනෙ ගාවට යන්නෙ"
"හා යන් එහෙනම්"
වාහනේ ගාවට ආපු මම පර්ස් එක සුද්ද කරා චරියගෙ එකත් සුද්ද කරා ඔක්කොම විසි පහකට ටිකක් වැඩියි

හුටා තව දෙදහක් විතර මදි..
"මල්ලි මොකෝ සල්ලි නැද්ද?? "
"දෙදාහක් මදි අයියෙ මම පොඩ්ඩක් බැන්කුව ගාවට ගිහින් එන්ඩද"
"බෑ බෑ එහෙම යන්ඩනම් බෑ"

අපි ඉතින් ඔප්සන් නම්බර් දෙකට ගියා ව්ටේම ඉන්න යාලුවන්ට ගත්තා සමහරු ආන්සර් කරන් නෑ ආන්සර් කරපු උන්ට ගෙදරින් පනින්ඩ විදිහක් නෑ තව උන් ගාව සල්ලි නෑ...අපි ඉතින් අන්තිම ඔප්සන් එකට ගියා ඒක නිකන් ලයිප් ලයින් එකක් වගේ එකක් ගත්තා නෑදෑ අයිය කෙනෙක්ට

"හලෝ මල්ලි මොකෝ මෙ පාන්දර අවුලක් නෑ නෙද?"
"දනු අයියෙ පොඩි කේස් එකක්" කියල මම ඉතින් විස්තරෙ කියුව
"හරි ඔහොම ඉන්ඩ මම විනාඩි දහයෙන් එන්නම්"
නිවන් දකිනව කියන්නෙ ඔයවගෙ වෙලාවට තමයි වැඩේ ගොඩ. අනේ ඉතින් දෙයියනේ කියල වැස්සක් පටන් ගත්තා පව් අර මනුස්සය වැස්සෙ තෙමීගෙනම සල්ලි ගෙනත් දුන්නා යන්තන් බිල ගෙවල එලියට ආව

අර බොන මිනිහට කොයි පිටියත් එක්යි කියල කතාවක් තියෙන්නෙ ඒ වගේ අපි දෙන්නා ආපහු බීච් එකට ගියා වෑන් එකේ ඉතුරු වුන කොටයක් තිබුනා කාලට ටිකක් වැඩිය දෙන්න අමුවෙන්ම ඒකත් ගහල වෑන් එකේම නිදා ගත්තා බීච් එකට වෙලා.ගෙදර ගියෙ නෑ මොකද අපේ ගෙදරට කියල ආවෙ මම චරියලගෙ ගෙදර නිදා ගන්නව කියල චරිය කියල ආවෙ අපේ ගෙදර නිදා ගන්නව කියල.

කියපු බොරුව රකින්ඩත් එපැයි උදේ හතට විතර නැගිටල දෙන්න ගෙවල් වලට ගියා එදා ඉදන් අද වෙනකන් මොකා අඩ ගැහුවත් ක්ලබ් වලටනම් ගියෙ නෑ.

Saturday, September 23, 2017

භූකම්පනයක්!!!!

පහතින් දක්වා ඇත්තේ අද දින මා වෙත ලැබුන හීයකි. සත්‍ය අසත්‍ය තාවය කෙසේ වෙතත් සූදානමින් සිටීම කොයිකටත් හොදයිනෙ. ඒ නිසා සහෝදර ඔබත් සමග මෙය බෙදාගන්න සිතුවා,(මෙහෙම දෙයක් වුන් නැත්නම් රෙද්ද උස්සන් මගෙ පස්සෙන් එහෙම එනව නෙවයි රට්ටු මුලා කරා කියල)






Thursday, September 21, 2017

රටක් වටිනවා මගෙ මව්පියො දෙන්නා



රටක් වටිනවා මගෙ මව්පියො දෙන්නා
මලක් සේම දැඩිකරලා මට සැප දුන්නා
මම කල පව් කියලා දෙපා ලග දන ගහලා
දැඩිකල මවුට වඳිනවා

දුකට සැපට පිහිට අපිට වෙනව මෑණියෝ
දැක දැක මව් නොසලකන්නෙ රටේ මෝඩයෝ
දස මස කුසේ දරා ලේ කිරි කර පොවලා
දැඩි කල මගේ මෑණියෝ

දෑත දෙපය නොකඩා දැඩි කරපු අම්මට
දෝත නගා වදිනව මම මගේ අම්මට
ලෙඩදුක දෙක බැලුවා දිව රෑ නිදි මැරුවා
මෙලොව දෙවියො මගේ මෑණියෝ

මව් වගෙ තව කෙනෙක් ඇත් ද මේ මනු ලෝකේ
මව් නැතිදා තේරේවී මව් නැති සෝකේ
නලවා බබෝ කියා බැලුවා නෙත නොපියා
සිහිවේ මව් මරන මන්චකේ

ප්‍රේම කරන කෙල්ලට නම් පුදයි ජීවිතේ
පව් නේද මව්ට කුස්සියෙ වැඩ ඉවරයක් නැතේ
මෝඩ කම් අත් ඇරලා මෙවදන් සිතට අරන්
සලකනු මව්ගෙ ජීවිතේ

කැලේ සිටින මුර්ගය ආදරෙයි පැටියට
යක්ශයා වාගෙ සමහර පුතු රවයි අම්මට
බස් නොව බොරු මිතුරා ඇස් දෙක යයි පුපුරා
සත්තම් ඇයි නුබේ අම්මට

මරුව ඇවිත් දඟලන කල පන ගෙන යන්ඩ
බේර ගන්න බැරිතැන අඬගසයි අම්මට
දරුවා වරෙන් කියා මරුවා අඬගහනව
පුතාගෙ සැර එවෙලෙට ඉවරයි

ගායනය - මැක්ස්වෙල් මෙන්ඩිස්



Tuesday, September 19, 2017

ඇයි අපිට මෙහෙම වුනේ!!!

උපාලි විජේවර්ධන 1938 පෙබරවාරි මස 17 වන දින උපත ලැබූ මොහු ලංකාවේ සිටි දක්ශම ව්‍යාපාරිකයෙක් විය. 


උපාලි සමූහය රසකවිලි වල සිට ඉලෙක්ට්‍රොනික අයිතම මෝටර් රථ කර්මාන්තය පුවත්පත් කර්මාන්තය ගුවන් ගමන් සඳහාද ප්‍රචලිත විය.

තමන්ටම ආවේනික සන්නම් කිහිපයක් ඔවුන් සතු විය කැන්ඩෝස්, ඩෙල්ටා, යුනික්,
උපාලි මැස්ඩා උපාලි පුවත්පත් ඒ අතර විය
ක්‍රිස්ටල්, සිකුරු , සබන් සඳහාද, යුනික් රේඩියෝ හා වායුසමන යන්ත්‍ර සඳහාද, දිවයින ද අයිලන්ඩ් නවලිය සිත්තරා සතුට පුවත් පත් හා චිත්‍රකතා සඳහාද, උපාලි මැස්ඩා හා උපාලි ෆියට් මෝටර් රථ සඳහාද, උපාලි එයාර් රට තුල හා පිටත ගුවන් ගමන් සඳහාද යොදා ගනු ලැබිනි.

 පහතින් දක්වා ඇත්තේ තඩියා කාලෙකට කලින් කොපි පේස්ට් කරගත් කතාවක්. එය ලියා ඇත්තේ ඔබෙත් මගෙත් අත්දැකීම් නම් බ්ලොග් එකකය.(ඒක දැන ගත්තෙ අද ) කොහෙන් කොහොම කොපි කරගත්තාදැයි මට මතක නැත.එහෙත් මෙය සුරැකිව මගේ පරිගනකයේ තැන්පත් කරගන්නා ලදි සියලු හිමිකම් මුල් රචකයා සතුය. තඩිය කොහොමත් උපාලි මැස්ඩා එක්ක සම්බන්දයක් තියන නිසා හිතට අල්ලල ගියා තඩියාගේ උපාලිත් එක්ක තියන සම්බන්දෙ ගැන කියෝපු නැති අය මෙතනින් කියවන්න

කතාව මෙතැන් සිට

අද සිටින බොහෝ දෙනා නොදන්නා කරුණක් තමයි 1960 දශකයේදී ශ්රී ලංකාව තුළ මෝටර් රථ නිෂ්පාදනය වූ බව.යුරෝපීය තාක්ෂනය සමග එක්ව ශ්රී ලංකික ශ්රමයෙන් සැදුම් ලත් කර්මාන්ත ශාලාවක එදා මෝටර් රථ නිපදවීම සිදු විය.එහෙත් දේශ ප්රේමි , ජනහිත කාමී , ස්වයන්පොෂිත , නිවහල් , සිංහල කම අගයන බොරු උපාසක උපාසිකාවන් ලෙසින් පෙනී සිටි පාපතර පිරිසක් විසින් සියලු උත්සාහයන් විනාශ කර දැමූවා.


පසු ගිය දිනෙක අපේ බ්ලොග් සක්විතිගේ   #ඒරොප්පේ කෝච්චි නේ හලෝ කෝච්චි - Train-spotting in Europe # මෙම බ්ලොග් සටහන දුටු විට මට මේ සියල්ල මතකයට නැගුණා.   පහත දැක්වෙන්නේ එවැනි සිල් ඇත්තියක් , මැතිණියක් විසින් සිදු කල තුට්ටු දෙකේ වැඩසටහන් ක්රියාදාමයක මතකයන් දිග හැරීමකි.මෙම ලිපියේ භාෂා පරිහරණය ගැන සමාව අයදිමි, මන්ද මෙය සිල් රෙද්ද උස්සා හෙළුව මතු කර පෙන්වීමේ ලිපියකි. මටත් නෝටි සහන් ලේබලය වදින බව දැන දැනත් මා මේ රෙද්ද උස්සන්නේ අන් කිසිවකට නොව අප දැන් වත් මෙවැනි විනාශයන් ගැන දැනුවත් විය යුතුය. අපට මවා පෙන්වූ සියල්ලට වඩා වෙනස් යමක් තිරය පිටුපස එදා සිට ක්රියාත්මක විය .එය අදද එලෙසමය.අප දැන් හෝ මෙවැනි පාපතර ක්රියාවන් ගැන නොසලකා , මග හැර සිටියහොත් ඉදිරියේදී සම්පූර්ණ නිර්වස්ත් වීම නම් ඒකාන්තය. පහත එකින් එක විස්තර වන්නේ " ශ්රී ලාංකික සැබෑ දේශ ප්රේමියාගේ " උත්සාහයේ තරමත් " ශ්රී ලාංකික දේශ ප්රේමයේ සිල් රෙද්දට මුවාවෙන් " සිදු කල ජාතිය වළපල්ලට ගෙන යෑමේ තරමත්ය

1957 පමණ වන විට උපාලි විජේවර්ධන මහතාත් මහතාගේ ඥාති සහෝදරෙයෙක් වන රන්ජිත් විජේවර්ධන මහතාත් එංගලන්තයේ ඔක්ස්ෆර්ඩ් සරසවියට ඇතුළත් වන්නේ ආර්ථික විද්යාව සඳහා උපාධි පාඨමාලාව හැදෑරීමටය.උපන් දා සිට ව්යාපාරික මනසකින් හෙබි උපාලි මහත්මා නිතර කල්පනා කිරීමට පෙළඹුනේ එංගලන්තයේ / යුරෝපයේ මෙන් මෝටර් රථ නිෂ්පාදන සමාගමක් ශ්රී ලංකාව තුලද ක්රියාත්මක කල නොහැකිදැයි සිතමින්.එවැන්නක් ක්රියාත්මක කල හැකිනම් අසල්වැසි ඉන්දියාව වෙතින්ද ඇණවුම් ලබා ගෙන විශාල ලෙස මෝටර් රථ නිෂ්පාදනය කල හැකි බව ඔහුට වන විටත් වැටහෙමින් තිබූවක්.


මෙයට අඩිතාලම් දමා ගැනීමට ඔහු පළමුව පිවිසෙන්නේ වර්තමාන රෝලන්ඩ් සමූහය ලෙස ක්රියාකරන බ්රිතන් මෝටර් රථ සමූහයේ විධායක නිලධාරීන් හමු වීමෙනි.එවකට ඔහුගේ මෙම උත්සාහයේ ඇති අනාගත වටිනාකම් දැකීමට එම නිලධාරීන්ද අපොහොසත් වීම හේතුවෙන් ඔහුට මෙය ක්රියාවට නැංවීමට නොහැකි විය.කෙසේ හෝ උපාලි , රන්ජිත් සොහොයුරන් උපාධි ප්රධානෝත්සවයෙන් පසුව සිය රට පැමිණේ


ඉන් පසු රන්ජිත් ඔහුගේම පවුලේ ව්යාපාරයක් වූ ලේක් හවුස් ආයතනයටද උපාලි ලිවර් බ්රදර්ස් ආයතනයටද බැඳි වෘතීයන් අරඹයි. මෙම කාල වකවානුව තුල උපාලි නැවතත් බ්රිතන් මෝටර් රථ හවුල නොහොත් රෝලන්ඩ් ආයතනය වෙත පිවිසෙන්නේ තම උවමනාවන් සඳහා වාහන කීපයක් මිලට ගැනීම සඳහායි.මේ සෑම විටකම ඔහු තදින් සිදු කරන්න නම් වාහන නිෂ්පාදනයේ අගසිට මුලට කරුණු අධ්යනය කිරීමයි.කෙසේ හෝ ඔහු ඇණවුම් කරන ලද වාහන කීපයක එවකට ශ්රී ලංකා ලේලන්ඩ් නියෝජිතයන් හරහා ඔහු වෙත ලබා දීමට කටයුතු සලසයි

මේ අතර තුර උපාලි මහතාගේ මිත්‍රයෙකුට අයිතිව තිබූ රස කැවිලි නිෂ්පාදනය කරන ආයතනයක් පාඩු ලබමින් වසා දැමීමට යන බවක් දැනගන්නට ලැබීමෙන් අනතුරුව ඔහු එය මිලට ගැනීමට කටයුතු කරයි.තමා එංගලන්තයේදී දුටු පරිදි නවීන තාක්ෂනයෙන් හෙබි යන්ත්‍ර සූත්‍ර වලින් සමන්විත කම්හලක් බවට ඔහු එය පත් කරයි. නොබෝ දිනකින් එම ව්‍යාපාරය සීග්‍ර ලෙස ලාබ ලබන්නක් බවට පත් වන්නේ අදද අප හට " ඩෙල්ටා " රසය මුවගට මතක් කර දෙමින් .



නිවැරදි අනාගත දැක්ම තුළින් කාලාන්තරයක් යන තෙක් ස්ථාවර ව්‍යපාරික ගමනක් යා හැකි බව ඔහු ඔප්පු කර පෙන්වන්නේ එමගිනි.ඉන්පසු ඔහු තවත් මෙම ව්‍යපාරය පුළුල් කිරීමේ අරමුණින් ලිවර් බ්‍රදර්ස් ආයතනයෙන් සමු ගැනීමට තීරණය කරයි.ඒ කැන්ඩෝස් චොකලට් ආයතනය මිළ දී ගැනීමට කටයුතු කිරීමත් සමග ඇති වූ කාර්ය බහුල කම නිසාය.අද වන විට මලයාසියාව , සිංගපූරුව , තායිලන්තය වැනි රටවලද නිෂ්පාදනාගාර ක්‍රියාත්මකව පවතී.
 
එලෙසම ඇමෙරිකානු ලෝක වෙළඳ මධ්‍යස්ථානයේ පවත්වගෙනු යනු ලබන උපාලි සමූහයේ නිළ ව්‍යාපාරික හවුලද මෙහදී සඳහන් කල යුතුමය.මන්ද ශ්‍රී ලාංකික වෙනත් ව්‍යපාරිකයන් සමගද ඔහු ඉතා හොඳින් පුද්ගල සම්බන්ද තාවයන් පවත්වා ගත් ව්‍යාපාරිකයෙකි.


           ඔහු ඉන් පසු පිවිසෙන්නේ එවකට ඉතා සීග්‍ර ලෙස වර්ධනය වෙමින් පැවතී ව්‍යපාරික ක්ෂේත්‍රයක් වන ඉලෙක්ට්‍රොනික් රේඩියෝ දෙසටය. ජපානයේ ඩේන්ෂි යුනික් ආයතනය සමග ඒකාබද්ධව ඔහු මුල් වරට රේඩියෝ එකලස් කිරීමේ වැඩසටහනක් අරඹයි.ඒ සඳහා අවශ්‍ය සේවකයන් බඳවා ගත්තේද ශ්‍රී ලංකාවෙනි.විදෙස් පුහුණුව නොමිලේ ලබා දීම , ඉහළ වැටුප් තල ඇති කිරීම වැනි සේවක ප්‍රසාදය වැඩි කරගත හැකි ක්‍රමද ඔහු අනුගමනය කලේ භාණ්ඩයේ ගුණාත්මක බව ඉහළ මට්ටමෙන් පවත්වා ගැනීමට උවමනා බැවිනි. ඔහුගේ මෙම ඉලෙක්ට්‍රොනික් කර්මාන්ත ශාලාවද ඉතා ඉක්මණින් ජනතා ප්‍රසාදය හිමි කරගනිමින් අලෙවි වාර්තා බිඳ දමමින් භාණ්ඩ අලෙවි කිරීමේ මධ්‍යස්ථානයක් බවටද පත් විය.


 මේ සියල්ල කෙසේ වුවද ඔහුගේ එකම අපේක්ෂාව වූයේ මෝටර් රථ තාක්ෂණයට පිවිසීමයි.එම නිසාම ඔහු මැස්ඩා ආයතනය සමග සම්බන්ධ වී තම ව්‍යාපාරික අපේක්ෂාවන් පිලිබඳ සාකච්චා අරඹනවා .දීර්ඝ ලෙස කෙරුණු ව්‍යාපාරික හමුවීම් මගින් 1965 පමණ වන විට මැස්ඩා ආයතනයෙන් යහපත් පිළිතුරු ලබා ගැනීමට උපාලි මහත්මයාට හැකියාව ලැබෙනවා.මුල්ම ගිවිසුමට අනුව වාහන එකලස් කිරීමට පමණක් ඇති කරගත් ගිවිසුම් මත කර්මාන්ත ශාලාව හෝමාගම ආරම්භ කරනවා.මෙහි අති නවීන පින්තාරු ඒකකයක් , ස්වයං ක්‍රීය ලෙස ටෝක් ගණනය වීම් සිදු වී ඇණ සවි වීමේ උපාංග වැනි දේ පවා සවි වෙනවා. ( torque කැල්කිව්ලේෂන් කියලා කියන්නේ ඇණ මුරිච්චි තද කරද්දී යොදන්න ඕනේ නියමිත කෝණික පීඩනයට .ඒක වෙනම කතාවක් .ඒත් හිතන්න අපි මේ කතා කරන්නේ 1965 ලංකාවේ වෙච්ච දේවල් ගැන . කොච්චර දියුණුවක්ද ඒක. මේක වැරදුණොත් ක්‍රෑන්ක් ශාෆ්ට් බෙයාරින් එහෙම ඉක්මනට සවුත්තු වෙනවා.ඒවා වෙනම කතා )


              මූලික අධියර විදිහට වාහන 100 ක් එකලස් කිරීම සඳහා එංජින් , චැසි , රෝද , වින්ඩ්ස්ක්‍රීන් , විදුලි උපකරණ ආදී සියල්ල ගෙන්වනවා මුල්ම නැව් බහාලුම් මගින් ජපානයේ සිට.{එහෙත් මේ වන විට වාහන 100 සඳහා ආසන කවර , කුෂන් , ආසන සැකිළි ගෙන්වා තිබුණේ නැහැ.මේ බව දැනගත් එවකට රජයේ පාලකයන් තුරුම්පුවක් ලෙස මෙම අවස්ථාව ප්‍රයෝජනයට ගන්නවා...( විස්තර පසුවට ) }



උපාලි මැස්ඩා මෝටර් රථය සඳහා ඇණවුම් ලබා ගැනුමට උපාලි මහතා පුවත්පත් දැන්වීම පළ කරනවා.ඔහුගේම ඥාතීන් සතු වූ ලේක් හවුස් ආයතනය ඒ සඳහා ඉතා හොඳ ප්‍රචරයක්ද ලබා දෙනවා.

         ඔන්න දැන් ටික ටික මහ ජනතාව පැමිණ විමසීම් කරන්න ගන්නවා . සාම්පල් කෝ කියලා අහනවා .අපිට බලන්න ඕනේ කියනවා වාහනේ .

              සම්පූර්ණ ලෙස වාහනය 100 එකලස් කිරීමට හිඟව තිබු ආසන සැකිළි , කවර , කුෂන් රැගත් නැව කොළඹ වාරායට පැමිණෙනවා.ඔන්න මේ අවස්ථාවේදී අති ගරු සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිණියගේ ලක් දේශ ප්‍රේමි ආණ්ඩුව කරළියට පැමිණ ඉතා විශාල සහනයක් ලබා දෙනවා .ඒ තමයි ආසන රැගත් නැව කොළඹ වරායේ නැංගුරම් ලා තිබියදී රටින් නෙරපීම.කිසිම දෙයක් ගොඩ බෑමට අවසර ලැබෙන්නේ නැහැ.උපාලි මහතා මේ පිළිබඳව හොයලා බලද්දී දැනගන්න ලැබෙන්නේ මීට දින කීපයකට කළින් මෝටර් රථ පිලිඹද ශ්‍රී ලංකා රාජතාන්ත්‍ර වාදී ආණ්ඩුවේ නීති රීති වෙනස් වී ඇති බවය.


 එනම් සීට් ආනයනය තහනම් කර ඇති බවය.මෙයින් නොසැළෙන උපාලි මහතා සම්පූර්ණ වාහන 100 සඳහාම අවශ්‍ය කරන සීට් ප්‍රමාණය සකස් කිරීමට නාවින්නේ පිහිටි වෑල්ඩින් කරුවන්ටත් , කුෂන් වැඩපළවල් වලත් සහය පතනවා.උපාලි මහතාගේ විශ්වාසය නිසා ඔවුන් සියල්ල මේ ධූර භාර කර්තව්‍යට අත ගැසීමට පැකිළෙන්නේ නැහැ.ඒ සඳහා අවශ්‍ය තාක්ෂනය දැනුම උපාලි මහතා සීමිත කාලයකින් ඔවුනට ලබා දෙනවා..

             තත්වය මෙසේ වෙද්දී කෙසේ හෝ සාම්පල් මට්ටමෙන් පෙන්වීමට අංග සම්පූර්ණ රථ කීපයක අවශ්‍ය තාවය දැඩි ලෙස පැණ නගිනවා.ඒ සඳහා වාහන කීපයක් ගෙන්වීමට කටයුතු කර , වාහන වරායෙන් නිදහස් කර ගැනීමට ගිය අවස්ථාවේදී දේශ ප්‍රේමි ලක් රජය දෙවන සහනයද ලබා දෙන්නේ නොසිතු විරු අන්දමින්.


එනම් මීට දින කීපයකට උඩදී එංජින් ධාරිතාවය 1500 ට වැඩි වාහන කිසි සේත් ගෙන්වීමට අවසර නැති බවට නීති සංශෝධනය වී ඇති බව දන්වමිනි. උපාලි මැස්ඩා රථයේ ධාරිතාවය 1600 කි.

                උපාලි මහතා දැඩි ලෙස අපහසු තාවයටත් වන්නේ මේ අවස්ථාවේදීය. ඔහු පත්ව ඇති දැඩි අසීරුතාවය තේරුම් ගත් වෙනත් ජපන් සමාගමක් ඔහුට කිසිදු මුදලක් අය කිරීමෙන් තොරව සාම්පල් සඳහා පෙන්වීමට රථ දෙකක් ලබා දීමට කටයුතු කරනවා.ඒ සුමිටොමෝ ජපන් සමාගම ඒ වන විටත් ලංකාවට ගෙන්වා තිබු මැස්ඩා රථ දෙකක් ලබා දීමෙන්. ( බලන්න ජපන් මිනිස්සු එහෙමයි.මැස්ඩා කොම්පැනිය වෙනුවෙන් සුමිටොමෝ කොම්පැනිය පෙනී ඉන්නවා එක යෙන් එකක් වත් ගන්නේ නැතුව .ඒ මිනිස්සු දියුණු උනේ එහෙමයි.කුහක කම් නැහැ ඒ අයගේ )

             සීට් නිර්මාණය කිරීමේදී හැඩය සහ සැකිල්ලට මිණුම් ලබා ගෙන ඇත්තේද මේ රථ මගින්.

              මෙතරම් බාධක මැද නිෂ්පාදන වූ පළමු උපාලි මැස්ඩා රථ පෙළ වෙළඳ පොලට මුදා හරිනවා.ඒ රුපියල් 18,000 ක මුදලකට.වෙළඳ පොළට නිකුත් කර සීමිත කාලයක් තුළදී සියලු රථ අවසන් වනවා පමණක් නොව ඉහළ ලංසු වලට ඇණවුම්ද ලැබෙන්නේ මිළ 22,000 සිට 29,000 දක්වා ඉහළ යමින්.


දෙවන වාහන 100 ද නිර්මාණය හා නිෂ්පාදන මේ බාධක මැද්දේ සිදු කිරීමට උපාලි මහතා ක්‍රියා කළේය.එහෙත් නොසිතු විරු ලෙස යළිත් ඔහුට සනහයක් දීමට ලක් මැතිණියගේ රජය ක්‍රියා කළේය.

                       එනම් උපාලි මැස්ඩා රථය , මෝටර් රථ දෙපාර්තමේන්තුව තුල තහනම් කාණ්ඩයේ වහනයක් බවට පත් කරමිනි.තවදුරටත් උපාලි මැස්ඩා වාහන ලක් මව තුල ලියාපදිංචි කල නොහැකිය.උපාලි මැස්ඩා රථය දේශ ද්‍රෝහී නිෂ්පාදනයක් වීම එයට හේතුව ලෙස දක්වා තිබුණි.උපාලි මැස්ඩා නමැති පුංචි හුරතලා ජාතියේ මවගේ , මිත්තණියගේ , ආඩම්බර කාර මවගේ අත පල්ලෙන් වැටෙන්නේ මෙලෙසය. ( එහෙත් මම තවමත් ජාතියේ මැතිණිය වෙමි .. වන්දි බට්ටයන්ගේ හොරණෑ හඬ අදටද එළෙසය . )
..
             එහෙත් එදාද පිට කොන්ද තිබු දේශපානඥයින් සිටි නිසා සිදු වෙමින් පවතින පාපතර ක්‍රියාවට විරෝධය පෑම සිදු විය.කෙසේ හෝ මැතිණිය , ප්‍රවාහන ඇමති විදේශ ගමනකට සභාගි වූ අවස්ථාවක එවකට උප ඇමති ධූරය හෙබවූ මහත්මා මෙම රථ ලියාපදිංචියට අවසර දීමට කටයුතු කළේය. සමගිව පෙරමුණ ගත් ආණ්ඩුවේ පාපතර ක්‍රියාවන් එසේ විය.එහෙත් අද පවා බොහෝ දෙනා සිතා සිටිනුයේ ලක් මව ගොඩ ගත් මහා බලය නම් මේ සභාග රජයන් , සමගියෙන් පෙරමුණ ගත් බලයන් බවය.


 කෙසේ හෝ නැවත වාහන ලියාපදිංචිය සදහටම අහෝසි කර දමමින් උපාලි මැස්ඩා ආයතනය සදහටම විනාශ කර දැමීමට ජාතියේ මව එක පෑන් පහරින් කටයුතු කළාය.

             උපාලි විජයවර්ධන මහතාගේ පරම්පරාව සතු සියලු දේපල රජයට පවරා ගනිමින් , පළි ගනිමින් , එකින් එක විනාශ කරමින් 1970 සිට 77 දක්වා කටයුතු සිදු වුනි.එහෙත් ඒ සියල්ල සිදු වන්නේ දේශ ප්‍රේමය මුවාවෙනි .මා ඉහත දක්වා ඇත්තේ ඇස් පනාපිට සිදු වූ දේවල්ය. ලේක් හවුස් ආයතනය රජයට පවරා ගනිමින් තම හෙන්චයියන් එකා පිට එකා පුරවමින් සිදු කල ක්‍රියාවන් වල අරුත අද අප අත්විඳිති. පුද්ගලිකව ක්‍රියාත්මක වන තම සතුරෙක්ගේ ආයතනයක් දුටුවහොත් සිදු කරන්නේ දේශ ප්‍රේමයට මුවා වෙමින් එම ආයතනය විනාශ කර දැමීමයි. ජාතික පුවත් පත් කොමිසම එවැනි ධූෂිත , පාපතර සිල් රෙද්දකි.එයට මුවා වී ලේක් හවුස් ආයතනය රජයට පවරා ගැනුණි. ඉන් එහාට කතා කළහොත් ඔහු දේශ ද්‍රෝහියෙක් වනු නියතය. මේ රටේ එදා සිට ක්‍රියාත්මක වූ සත්‍ය මෙයයි.මා මීට ඉහතදීද
මීළඟ ජනාධිපති විය යුත්තේ කව්ද?විය හැක්කේ කව්ද ?(ලිපි කීපයක පළමුවැන්න ). පොස්ටුවෙන් මේ ගැන දීර්ඝව කරුණු එළි කර ඇත.
 

කෙසේ වුවද 77 දී බලයට පත් වූ උපාලි මහතාගේ ඥාති සොයුරු ජේ.ආර්.ජයවර්ධන මහතා නැවත නීති ළිහිල් කරමින් උපාලි වෙත රථ නිෂ්පාදනයට ඉඩ හසර ලබා දීමට කටයුතු කරනවා. එලෙසම කොළඹ ආර්ථික කොමිසම පත් කරමින් නව ආයෝජන ලබා ගැනීමේ වැඩපිළිවෙලක්ද ආරම්භ කරන්නේ උපාලි මහතාව එහි සභාපති ධූරයේ පිහිටුවමින්.වර්තමානයේද ආයෝජන මණ්ඩලය ලෙස ක්‍රියාත්මකව පවතින්නේ එදා උපාලි මහතා ඇති කළා වූ එම ආයතනයයි.



 උපාලි මහතා ක්‍රිස්ටල් සිකුරු නමින් සබන් නිෂ්පදානායතනයක් , තුරඟ තරඟ , පුවත් පත් ආයතනයක් , සිවිල් ගුවන් ගමන් කටයුතු ආරම්භ කරන්නේ මේ ලැබෙන නිදහස සමගයි. එළෙසම ෆියැට් සමාගම සමග ගිවිසුම් වලට එළෙඹේමින් ඔහු නැවත මෝටර් රථ නිෂ්පාදනයට පිවිසෙන්නේ එහි ඇති වටිනාකම තේරුම් ගනිමිනි.එහෙත් එම උත්සාහය පෙර වූ තරම් සාර්ථක නොවීය .මන්ද අඩු මිළට පාවිච්චි කරන ලද වාහන ගෙන්වීමට විවෘත ආර්ථිකය මත හැකි වූ බැවිනි. එහෙත් එවකටද 34,000 සිට ඉහළ මිලට වාහන 500 සාර්ථකව විකිණීමට ඔහු සමත් විය.( ඇතැම් විට 70,000 වන තෙක් ලංසු ලැබී ඇත .)

කෙසේ වුවද උපාලි මහතාගේ ගමන ඔහුගේම ලඟින් උන් අය පවා ඉවසුවේ නැත.සිව්ල් ගුවන්ගමන් ඇති කිරීමට ඒ මහතා තුල දැඩි අධිෂ්ඨානයක් තිබු නිසා පුද්ගලික ගුවන් යානා කීපයක් ඔහු පුද්ගලික වියදමින් ගෙන්වීමට කටයුතු කළේද මේ වකවානුවේදීය . ඔබ 70 පසු සිංහල චිත්‍රපටි වල දුටු ගුවන් යානා සියල්ලේ හිමි කරුද උපාලි මහත්මා වෙයි.ඔහු සතුව ආසන 18 කින් සමන්විත හෙලිකොප්ටර් යානාවක්ද ලියර් වර්ගයේ ජෙට් යානාවක්ද පැවතුණා තම පුද්ගලික පරිහරණය සඳහා.

 පෘතුගීසි ආක්‍රමණ මගින් විනාශ වී ගිය කැළණිය විහාරය පිළිසකර කර සෝලියස් මෙන්ඩිස් නමැති අනර්ඝ සිත්තරා මගින් බිතු සිතුවම් කර අද දක්වාද නඩත්තු කරන්නේ මෙම පරම්පරාවයි.උපාලි මහත්මාගේ මිත්තණිය වන දොන් හෙලේනා ඩෙප් වීරසිංහ මැතිණිය විසින් තම පුද්ගලික ධනයෙන් මුළු කැළණිය රාජ මහා විහාරයම අලුත් වැඩියා කර ඇත .( විවාහයෙන් පසු හෙලේනා විජයවර්ධන ආර්යාව ) 1927 දී මුළින්ම කැළණි පෙරහැර වීදි සංචාරය කල අවස්ථාවේ එහි බස් නායක ධූරය හොබවන්නේද උපාලි මහතාගේ පියා වන දොන් වෝල්ටර් විජේවර්ධනයි. ඉන්පසු උපාලි විජයවර්ධනයන්ද එම ධූරය දැරුවා.උපාලි මහතාගේ පියාගේ පියාට අයිතිව තිබූ දැව කර්මාන්ත ආයතන මගින් ඉදි කළ ආයතන අතර කොළඹ නයනා රෝහල , අලුත්කඩේ අධිකරණ ශාලාව , කොළඹ කෞතුකාගාරය සඳහන් කළ යුතුමයි.එම කොන්ත්‍රාත් හි ගුණාත්මකභාවය ගැන අද මේ මොහොතේත් ලිපිය කියවන ඔබ සාක්ෂි දරණු ඇත. එසේම ඔහු අතින් ගාලු පාර කොල්ලුපිටියේ ඉදි කෙරුණු ශ්‍රී රම්‍යා නමැති අනර්ඝ නිවසද අදද දක්නට ඇත.ඒ අන් කිසිවක් නොව එක්සත් ජනපද තානාපති කාර්යාලයේ පුස්තකාලය වෙනුවෙන් පරිහරණය වන මනරම් ගොඩනැගිල්ලයි.හෙලේනා මැතිණිය තම සහකරුගේ අකල් වියෝවෙන් පසුව වයස අවුරුදු 39 සිට ජීවත්ව ඇත්තේ එම නිවසේයි. හෙලේනා මැතිණියට දූ දරුවන් 9 දෙනෙකි. 

දොන් ඇලෙක්‌සැන්ඩර්, ඇග්නස්‌ හෙලන්, දොන් ලුයිස්‌, දොන් රිචඩ් (ඩී. ආර්. විජයවර්ධන මහතා) දොන් එඩ්මන්ඩ්, ලීසා හැරියට්‌, දොන් චාල්ස්‌, දොන් වෝල්ටර් (උපාලි විජයවර්ධන මහතාගේ පියා) සහ දොන් ඇල්බට්‌ උසස්‌ තත්ත්වයට පත්වූ අතර ඔවුන්ගෙන් දෙදෙනකු වන ඇලෙක්‌සැන්ඩර් සහ රිචඩ් ජාතික වීරයන් වශයෙන් පිළිගැනීමට පාත්‍ර විය. ඇගේ මුණුපුරකු වන ඡේ. ආර්. ජයවර්ධන අපේ ප්‍රථම විධායක විධායක ජනාධිපති වූ අතර මීමුනුබුරා වන රනිල් වික්‍රමසිංහ අග්‍රාමාත්‍යවරයෙක්‌ විය. ලෝකප්‍රකට ගවේෂයකයකු වූ රේ. විඡේවර්ධන හා ව්‍යාපාරික ප්‍රකට ප්‍රබලයන් වූ උපාලි විජයවර්ධන හා රංජිත් විජයවර්ධන ඇතුළු තවත් පවුලේ බොහෝ අය පිළිගත් ව්‍යාපාරිකයෝ වූහ.

                සිව්වන පරපුරේ රවී ජයවර්ධන, ආචාර්ය හිරාන් ජයවර්ධන, රජිත ගෝමස්‌, අමිත ගුණරත්න, අමරි විජයවර්ධන, ශාලිත විඡේසුන්දර, ධම්මික ආටිගල, ෂාන් වික්‍රමසිංහ, දොස්‌තර ශ්‍රී නාත් සෙනෙවිරත්න, රුවන් විජයවර්ධන (රංජිත් විජයවර්ධන මහතාගේ පුත්) පවුලේ සාමාජිකයන්ගෙන් සමහරෙකි.

                 පස්‌වැනි පරම්පරාව ගත්කළ ප්‍රදීප් ජයවර්ධන, ඉෂිනි වික්‍රමසිංහ, තිෂ්‍ය වික්‍රමසිංහ, ඉරුෂි තෙන්නකෝන්, නිරෝෂන් විඡේසුන්දර, රුචිනි විඡේසුන්දර, චූලෝ සමරසිංහ, කේමින්ද ආටිගල සහ හිටපු රාජකීය රග්බි නායක දුමින්ද ආටිගල සමහරක්‌ අයෙකි. .


  කෙසේ හෝ මෙවැනි පවුලකින් පැවතෙන
උපාලි විජයවර්ධනයන්ගේ ගමන කෙසේ හෝ නැවැත්වීමට පක්ෂ පාට භේදයකින් තොරවම සියලු දෙනාම සංවිධානය විය. අංඟේ සිට කණ කෑමේ සිට එළිපිට ගල් ගැසීම දක්වා මේ සියල්ල වර්ධනය විය. උපාලි මහතාට තම ඥාතීන් වූ ඩිකී අයියාගේ ( දන්නෝ දනිති.නොදන්නා අයට කමෙන්ට් මගින් ) සිට පහළම වෙළෙන්දා දක්වා සතුරන් වර්ධනය විය.මේ අන් කිසිවක් නොව ඉරිසියාවයි. ශ්‍රී ලාංකික සැබෑ ගති ලක්ෂණය මෙයයි.තමන්ට කන්න නැතත් ඉවසීමට හැකිය අනිකා කනවා ඉවසිය නොහැකිය.

                මේ සියල්ල අවසාන වන්නේ ක්වාලාම්පූර් සිට ඔහු තම පුද්ගලික ජෙට් යානයේන් නැවත ලංකාව බලා එන අතරතුර 1983 පෙබරවාරි 13 දින ගුවන් අනතුරකට මුහුණ පා ජීවිතයෙන් සමු ගැනීමෙනි .ඔහුගේ ව්‍යාපාර හවුල්කරුවන් 5 දෙනෙක් සමග මලක්කා මුහුදට ඉහළ අහසේදී ගුවන් යානය විනාශ වී යනවා.


  ඉන්පසු නැවත කිසි දිනක ඔහු ආ ගමන යෑමට සමත් ජගතෙකු ලක් මවට බිහි වූයේ නැත. බිහි වූවානම් ඔවුන්ද අත පල්ලෙන් වැටී කිරි නැතිව මිය ගොසිණි.මීට අමතරව පොතක් ලිවීමට තරම් කරුණු ඇතත් මා ලිපිය මෙතකින් නවත්වමි. ඒ මෙවන් දෑ කීමෙන්ද පලක් නැත. දේශ ප්‍රේමී ප්‍රෝඩාකාරී පුද්ගලයන් සිටින තෙක් කිසිදා ශ්‍රී ලංකාවට සහනය උදා නොවනු ඇත.

   විශේෂ ස්තූතිය ධම්මික ආටිගල , ලලිත් ජයවර්ධන , ශාන් වික්‍රමසිංහ , මගේ පියා ( silentsahanගේ පියා ) . 


ප.ලි.

                 පියාගේ දැඩි විරෝධය මත publish බොත්තම එබුවෙමි.මන්ද ප්‍රෝඩාකාරී රැවටීම් ගැන මෙසේ හෝ කරුණු එළි කල යුතුය.එසේ නොවන්නට මගේ දරුවන් මගේ මිනි වලටද සාප කරණු ඇත...! ඔබේ දරුවන් ඔබේ මිනි වලටද සාප කරණු ඇත...!

මීළඟ ජනාධිපති විය යුත්තේ කව්ද?විය හැක්කේ කව්ද


වර්තමාන(2012 Dec)දේශපාලනය හා අඳ ගැහැණිය!
 රටක අග්‍රවිනිශ්චය ධූරයට හූ කියන තුට්ටු දෙකේ පාපතර...
 රටක පාලන ව්‍යුහයක බිහිසුණු තැන් (01)
බෝලේ පාස් කරගත්තම ඔක්කොම හරිද ?|Dont miss the catc...
 රූපවාහිනී ආයතනයක ප්‍රධාන පාලක මැදිරිය.

*****************



             වෙහෙර හැර ආරම්භ කරන ලද වාහන එකලස් කිරීමේ ආයතනයටද එවැනි සහන ලබා දී අඩපණ කර විනාශම කර දැමීය.2002 අවධියේ ඇති කෙරුණු වාහන පෑස්සුම් ආයතනයද සහන ලබා විනාශම විය. 

 ආචාර්ය ලෝරන්ස් පෙරේරා සතු මයික්‍රෝ ආයතනයද යාන්තමින් සහන / අසහන වෙමින් ඇදගෙන යයි .ළඟදීම සම්පූර්ණ සහනය ලැබීමටද හැකිය. එම ආයතනය 2006 වකවානුව තුලදී මෙරටදීම දුම්රිය මැදිරි එකක් ලක්ෂ 65 වැනි මුදලකට නිෂ්පාදනයට ඇති ශක්‍යතාවය පෙන්වා ඇත.එහෙත් එවැනි ආයතන වල නිෂ්පාදන තුට්ටුවකට ගණන් නොගෙන ප්‍රකෝටි ගණන් මුදල් යටි මඩි ගැසීමේ අරමුණින් විදේශ සමාගම් වලට කොන්ත්‍රාත් ලබා දීම සිදු වේ. මැදිරියක වටිනාකම ලක්ෂ 45 ක් නම් එහි අත යට මුදලම ලක්ෂ 200 පමණ වේ.අත යට මුදලට පමණක් භාණ්ඩයේ වටිනාකම මෙන් 4 ගුණයක් වැය වී ඇත.

                    ලංකාවේ බදු මුදල්ද මෙලෙසම වේ. භාණ්ඩයේ සැබෑ වටිනාකම රුපියල් 10 නම් අපට එය මිළට ගැනීමට සිදු වන්නේ රුපියල් 22 පමණ වූ පසුවය.ඉතුරු රුපියල් 12ම වැය වී ඇත්තේ මෙවන් නින්දිත පුද්ගලයන්ගේ අධූරදර්ශී වැඩ වලටය.රටේ සාමාන්‍ය ජනතාවගේ බදු මුදල් වැය කල යුත්තේ සැබෑ වටිනාකම රුපියල් 10 ක් වන භාණ්ඩයක ගුණාත්මක භාවය තවත් වැඩි දියුණු කිරීමට මිස එම කර්මාන්තය විනාශ කිරීමට නොවේය . එහෙත් 48 සිට සිදු වූයේ බදු මුදල් වලින් සැබෑ ශ්‍රී ලාංකික ශක්තිය විනාශ කිරීමයි. විනාශය සිදු කර එය දේශප්‍රේමී සළුවෙන් වසා ගැනීමට දරණ වෑයමේදී තව තවත් මුදල් අවශ්‍යයය .එම මුදල්ද ලබා ගැනීමට නම් භාණ්ඩයේ බදු මුදල තවත් වැඩි කල යුතුය. එවිට රුපියල් 10 යේ භාණ්ඩයක මිළ රුපියල් 40 / 50 ඉක්මවීම වැළක්විය නොහැකිය.

                   ළඟදීම රුපියල් 10 යේ භාණ්ඩ කර්මාන්තශාලා සහන දරා ගැනීමට නොහැකිව වැසි යනු ඇත .පෙර රාජාණ්ඩු සමයේ මෙන් එවිට අඹුවගේ අවයවයටද බදු ගැසීමට සිදු වීම වැළක්විය නොහැක්කේමය ...!




                   ඉන්දියාවේ අශෝක් මහත්මා බ්‍රිතාන්‍ය ලේලන්ඩ් ආයතනය සමග එක් වී ආරම්භ කරණ ලද ආයතනය අද වන විට ඉන්දියානු රජයේ ආධාර උපකාර මැද අශෝක් ලේලන්ඩ් නමින් අති සාර්ථක ගමනක් යමින් ඇත.ඔබ අද ලංකාවේ  දකින සියලුම පුද්ගලික බස් වලින් 80% වඩා නිපදවා ඇත්තේ එම සමාගමේ. එහිම තව දිගුවක් වන ලංකා අශෝක් ලේලන්ඩ් යනු එම ඉන්දියානු සමාගමයි. බ්‍රිතාන්‍ය , ජපන් සමාගම් හරහා අතර මැදියන් නොමැතිව ඍජුව වාහන නිෂ්පාදනය කිරීමට ඇති හැකියාව එදා විනාශ කර නොදමන්නට අද අප ඉන්දියාවට වාහන අපනය කිරීමට පවා ශක්තියකින් සමන්විත වීමට හොඳටම ඉඩ තිබෙනු ඇත.එහෙත් වර්තමානයේ වුවද සිදු වන්නේ අප ඉන්දියාවෙන් වාහන ගෙන්වීමකි. සුසුකි මරුටි , ටාටා , ඩිමෝ , බජාජ් , TVS වැනි සියලු ආයතන ආරම්භ වූයේ එලෙසිනි. ( ඉඩක් ලැබුණොත් ඒ ගැනද මතු ලිපියකින් ) . පුද්ගලිකව මේ ලිපිය ලියන මාද ජපාන NHK ආයතනයේ විකාශන අයිතිය ශ්‍රී ලංකාව තුල ලැබූ අයෙකි.එහෙත් පැවසීමට ඇත්තේ නැවතත් , 

 මේ සියල්ල අවසාන වන්නේ ක්වාලාම්පූර් සිට ඔහු තම පුද්ගලික ජෙට් යානයේන් නැවත ලංකාව බලා එන අතරතුර 1983 පෙබරවාරි 13 දින ගුවන් අනතුරකට මුහුණ පා ඔහුගේ ව්‍යාපාර හවුල්කරුවන් 5 දෙනෙක් සමග මලක්කා මුහුදට ඉහළ අහසේදී ගුවන් යානයත්  සමගින්  විනාශ වී යමින් . ඉන්පසු නැවත කිසි දිනක ඔහු ආ ගමන යෑමට සමත් ජගතෙකු ලක් මවට බිහි වූයේ නැත. බිහි වූවානම් ඔවුන්ද අත පල්ලෙන් වැටී කිරි වෙනුවට වස කැවී මිය ගොසිණි...! 

 http://obeth-mageth-addakeem.blogspot.com/2013/05/upali-mazda-1968.html
 
මේක කොපි කරගෙන තිබුනට එහෙම ලේසියෙන් පේස්ට් කරගන්ඩ හම්බුන් නෑ ඒ නිසා මෙහි තිබූ සමහර පින්තුර අයින් කිරීමට සිදුවුනා
මෙන්න උපාලි මැස්ඩා කාර් වල පින්තූර කීපයක්










දැන් ඉතින් සමහරුන්ට හිතෙන්ඩ පුලුවන් උපාලි මැස්ඩා එකක් තිබුනනම් මරු නේද කියලත්.....එකක් හොයනවනම් හැපි හන්ටින්...